logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Tinfoil Hat - Popa Chubby
DFGCD 8816 

Tekst: Bert Lek

Het zoveelste project van Popa, aka Ted Horowitz is een complete solo-aangelegenheid geworden.

De New Yorker moest ook in lockdown en dat deed hij in Chubbyland Laboratories in de Hudson Valey, waar hij in de periode van 16 maart t/m 29 september van het vorig jaar 11 nummers op zijn harde schijf zette. Naast een aantal gitaren uit zijn verzameling, die hij nog overhad - Popa moest er een aantal verkopen om te overleven - beroerde hij ook de basgitaar en kroop hij achter de drumkit. Dat laatste zijn we van hem gewend aan het einde van zijn liveoptredens. Om het beeld compleet te maken nam hij een aantal selfies, die voor het hoesje gebruikt werden. Daarop is hij te zien met een hoofddeksel van Aluminiumfolie (Tinfoil Hat) en dat is de opener van heerlijke muziek, die je kamer binnenkomt.

Het is een “ode” aan de wappies en de 5G gekkies. Het is een ander album geworden, dat we van Popa gewend zijn. Hij keek via de tv en andere bronnen om zich heen in Amerika wat er gebeurde en lag dat vast in o.a. ‘Baby Put On Your Mask’, ‘No Justice No Peace’, dat slaat op black lives matter, zo lang er geen rechtsgelijkheid is voor de zwarte bevolking, is er ook geen vrede. Dit is wel een indrukwekkend nummer, waarvan de tekst helaas op het einde te vaak herhaald wordt. ‘Can I Call You My Friends’ is opgedragen aan al zijn fans, die het net als Popa moeilijk hebben. In ’You Ain’t Said Shit’ wordt nog even nagetrapt richting Donald Trump. Je mag dan wel een grote mond hebben, maar er kwam eigenlijk alleen maar stront uit, heerlijk. Wil je weten hoe het is in ‘Another Day In Hell’? Luister naar het nummer en Popa vertelt je er alles over.

‘Cognitieve dissonantie’ betekent: we proberen onze verkeerde keuzes voor onszelf goed te praten. Popa geeft er een aantal voorbeelden van. Een lekker op Reggae gebaseerde ritme song. Het afsluitende ‘1968 Again’ gaat niet over de flower power- en de hippietijd, maar over de Amerikaanse atleten Tommie Smith en John Carlos die tijdens de Olympische Spelen van 1968 de 'Black Power-groet' brachten en de vieze spelletjes van president Nixon in die tijd. Voorwaar geen vrolijk einde, maar Popa heeft nog nooit zijn ziel zo bloot gelegd. Het gitaarspel is rustiger dan we gewend zijn. Eigenlijk gaat hij alleen maar uit zijn dak in het instrumentale ‘Boogie For Tony’, maar dan komt gelijk zijn mindere drumwerk aan het licht. Hopelijk neemt hij in zijn komende tournee wel een drummer en bassist mee, anders wordt het toch moeilijk om dit album live uit te voeren.

Tracks:
01. Tinfoil Hat 
02. Baby Put On Your Mask 
03. No Justice No Peace 
04. Someday Soon (Change is Gonna Come) 
05. Can I Call You My Friends 
06. You Ain’t Said Shit 
07. Another Day In Hell 
08. Boogie For Tony
09. Cognitive Dissonance 
10. Embee’s Song
11. 1968 Again