|
BB and The Blues Shacks viert
verjaardag
Zaterdag 17 oktober 2009
Iedere
verjaardag wordt wel gevierd, soms in kleine kring en soms heel
uitgebreidt. Voor dit laatste heeft de Duitse formatie BB and The
Blues Shacks gekozen. In hun ‘hometown’ Hildesheim onder de rook van
Hannover vieren zij samen met enkele collega muzikanten en de fans
hun twintigjarig jubileum als band.
Uit alle windstreken zijn ruim achthonderd bezoekers naar balzaal
‘Vier Linden’ in Hildesheim getogen. Fans uit het uiterste zuiden en
noorden van Duitsland uit Zwitserland, Oostenrijk en Nederland
willen zich dit feestje niet laten ontgaan.
In de uiterst sfeervolle balzaal heerst een opgewekte stemming als
het duo ‘Downhome Percolators voor de opwarming
van het publiek zorgt. Met zang, harp en gitaar vertolken zij
traditionele bluesnummers van mensen zoals: Sonny Terry and Brownie
McGee, Brooke Benton maar ook van Paul Reddick. Vooral hun
uitvoering van Paul Reddick’s ‘Sleepy John Estes’ is er eentje om
je vingers bij af te likken. Ook ‘Kiddio’ van Brooke Benton is er
eentje om in te lijsten. Bij enig nummer krijgen ze nog versterking
van toetsenist Dennis Koeckstadt en drummer Bernhard Egger. Het duo
heeft een zeer aansprekende opgebouwde setlist die bij het publiek
wel aanslaat.
Maar ja, ondanks dat het duo goede blues presenteert is het toch
wachten op de feestvarkens van deze avond, BB and The Blues Shacks.
En dat gebeurt dan na rond drie kwartier geluisterd te hebben naar
Downhome Percolators.
BB
and The Blues Shacks opent spetterend met Little Walter’s ‘You’re
So Fine’ en stoomt daarna stevig door met covers en eigen werk
waarbij de balans in het voordeel valt van de covers. Echter hun
eigen songs zoals ‘Step Back A Little’ en ‘Not The One For Me’ zijn
juweeltjes van een hoog niveau die menig cover van enkele groten in
de blues overtreffen. Dat alles deert het publiek niets want zij
gaan mee in ieder nummer dat de band speelt. Er wordt driftig
meegezongen met vooral het eigen werk. Dat zorgt voor een ontzettend
gemoedelijke en bovenal fantastische sfeer.
Na enkele nummers als band gespeeld te hebben, wordt een begin
gemaakt met het uitnodigen van de muzikale gasten. Als eerste stapt
niemand minder dan Alex Schultz de arena in die gevolgd wordt door
het trio “The Shackettes’ gezamenlijk met BB and The Blues Shacks
nemen zij ook enkele songs voor hun
rekening. Vooral hun uitvoering ‘Bring It On Home’ waarbij ook
saxofonist Thomas Feldmann meespeelt is gaaf. Een echte meezinger
zoals blijkt. Echter echt kippenvel krijg ik als Marc Thys aka Marc
T het podium betreedt en samen met alle andere muzikanten ‘Can I
Change My Mind’ inzet. Wat wordt hiervan een schitterende uitvoering
gepresenteerd, zelden of nooit heb ik zo een sterke uitvoering live
gehoord. Super….
Met het nummer ‘Drip Drop’ van The Drifters gaan we naar de soul die
hier prima wordt vertolkt door The Shackettes uiteraard samen met
alle andere muzikanten. Dit nummer wordt heel intens en toch vlot
gezongen en bezorgt iedereen een flinke smile op zijn gezicht. Ook
het vlotte ‘Hucklebuck’, een oldie, is van de partij. Dat is
ongetwijfeld een nummer dat iedereen wel kent en altijd goed valt.
Iedereen op het podium doet zijn uiterste best om het publiek te
vermaken maar ook zelf hebben ze er erg veel plezier in. Na ruim
zeventien songs te hebben gespeeld is het tijd om er een punt achter
te zetten. Echter daar gaat niemand mee akkoord en zo speelt de band
nog enkele lekker in het gehoor liggende songs, zoals bijvoorbeeld
‘Sittin’ and Waitin’ van Rusty Zinn waarbij nog eens alle muzikanten
het podium betreden. Met het nummer ‘You Keep me Hangin On’ wordt na
ruim twee uur een einde gemaakt aan dit fantastische optreden. Maar
daarmee is de avond nog niet ten einde want we kunnen nog naar de
after party in de kleine zaal van ‘Vier Linden’.
Hier
spelen zowel amateurmuzikanten samen met enkele grote heren die op
het hoofdpodium hebben gestaan tot diep in de nacht, het feestje
voortzetten. In een ongedwongen sfeer wordt het ongemerkt half vier
alvorens er definitief een einde aan dit verjaardagsfeestje komt.
Het is zonder meer de moeite waard geweest om deze lange reis te
maken en dit feestje bij te wonen. Het is genieten van een van de
beste swing- en jumpbands en andere grote muzikanten die gezamenlijk
tot het uiterste zijn gegaan om hun fans te vermaken.
|