Door omstandigheden in onder meer de privé sfeer hebben we ruim negen jaar geen nieuw werk meer gezien van het Britse bluestalent Todd Sharpville.
Alleen daarom al mogen we dit dubbel album wel zien als een comeback van hem. Niemand minder dan Duke Robillard heeft dit album geproduceerd dat overigens vol staat met veertien songs geschreven door Top Sharpville en maar één compositie van Shel Silverstone.
Duke Robillard is niet alleen de producer maar speelt samen met onder meer Kim Wilson en Joe Louis Walker op enkele nummers mee.

Prochlight is een bijzonder verrassend album, niet bepaald vernieuwend maar wel met fantastisch werk erop. Misschien zal je denken, een dubbel cd met maar vijftien songs erop? Nou, dat klopt, maar het zijn dan wel songs met een gemiddelde duur van 5.35 minuten. Waarbij de kortste song, 3.46 min. ‘If That Ain’t Love What It Is’  van Shel Silverstone is het langste nummer  ‘Misery’  duurt maar liefst  8.51 min. Met daarop subliem en overbekend harpspel van Kim Wilson en flink overgoten met blues
.
Todd Sharpville laat op dit dubbelalbum horen dat hij inderdaad het talent is wat van hem wordt gezegd. Hij speelt goed gitaar zoals je kunt horen op een nummer als: ‘Why Does I Rain’, daarnaast zingt hij ook zeer verdienstelijk wat in ieder nummer terugkomt. Hij heeft een warme en toch rauwe stem die zich leent voor blues en soul.
De hierop verzamelde nummers is een combinatie van uptempo en slow blues songs waarbij de soul en jazzinvloeden zo nu en dan hoorbaar zijn en waarbij de teksten zeker ook een meer dan belangrijk onderdeel vormen. ‘Everything Will Be Alright’ is bijvoorbeeld een nummer waar bij door toevoeging van een blazerssectie de jazzinvloeden er dik bovenop ligt.
Een ander mooi nummer is ongetwijfeld het nummer ‘When The Blues Come Calling’ waarop Joe Louis Walker samen met Todd Sharpville gitaar speelt. De eerste is op het rechter kanaal te horen en de ander op het linker kanaal een mooie slow blues met van beiden prima gitaarwerk.
En als afsluiting van dit album gooit hij er nog de titeltrack uit. Drie kwart van het nummer valt onder de slow blues en het eindigt met een ‘hortsik’-tempo. Een goede afsluiting van dit prachtige dubbelalbum, dat een goed uitgebalanceerd geheel vormt met een goede mix van stijlen. Hiermee laat Todd Sharpville zich weer aan het spreekwoordelijke venster zien.

Luister 14 maart naar Los in de Blues, het bluesprogramma van www.popkrakers.nl