Tia Gouttebel is een Franse singer/songwriter en gitariste die de blues hoog in het vaandel heeft staan. Zo heb ik haar en haar band leren kennen op het bluesfestival in Kwadendamme in 2009. Daar speelde de band de sterren van de hemel. Vreemd is het daarom ook dat het toch nog zo lang heeft geduurd alvorens ze met het album “Travellin’ With My Guitar’ op de proppen is gekomen. Op dit album heeft ze gekozen voor een mix van eigen werk en covers van bekende soul en bluesartiesten. En dat is toch wel opvallend te noemen maar wel zeer gewiekst.

Ze opent met ‘Eight Men Four Women’ van Deadric Malone aka Don Robey wat ze uitstekend vertolkt. Maar het beste kun je haar toch beoordelen op haar eigen werk zoals op ‘Volcano Girl’ of ‘I Came On The Moon’ waarop je niet alleen haar goede en zuivere zangstem hoort maar bovenal haar prima gitaarwerk. Gitaarwerk dat heel rustig overkomt en daardoor ook bijzonder goed afgewerkt klinkt.

‘Pretty Thing’ van Willie Dixon wordt hier op haar eigen wijze uitgevoerd, smooth en relaxed waardoor het wel iets toevoegt aan dit welbekende nummer.

Een beetje meer ‘schwung’ krijg je voorgeschoteld op ‘I’am Gonna Tell Them’, een song van Kenneth Dorman met lekker swingend saxofoonwerk van Freddy Pohardy Riteau dat hier mooi wordt aangevuld met Tia’s gitaarspel.

‘Keep On Lovin’Me Baby’ van Otis Rush is een lekker vlot nummer dat wij vooral kennen in de uitvoering van The Paladins. Tia’s uitvoering is goed maar moet het naar mijn idee wel afleggen tegen die van The Paladins. Geen schande overigens want die versie mag je ook tot de eredivisie rekenen.

Van Etta James’ song ‘Tough Lover’ wordt een moderne versie gemaakt met leuke mix van rock ’n roll en blues. Een versie die mij, in vergelijking met de door Etta gezongen versie, goed bevalt. Een vlotte uitvoering die blijft hangen.

Een van de mooiste nummers op het album vind ik het eigen nummer ‘Livin’ Together’. Een bluesnummer dat door het inzetten van de bluesharp nog meer cachet krijgt. De harp wordt hier bespeeld door Thomas Troussier.

Het elfde nummer en tevens laatste nummer van het album is een cover van James Brown ‘I’ll Go Crazy’. Deze versie mag er zeker ook wel zijn zeker met de background zang erachter. Een opperbest soulnummer met bluesinvloeden. Let hier nog eens op de sax die voor de nodige inbreng zorgt.

Over het algemeen is: ‘Travellin’ With My Guitar’ en fraai album waarbij ik alleen de pit mis die ik wel ben tegengekomen tijdens het live-optreden van de band. Natuurlijk is een studio-album over het algemeen wat gladder en strakker afgemixed dan een live-optreden. De keuze van de covers vind ik erg sterk en in samenhang met het eigen werk, dat bijzonder sterk genoemd mag worden, is het album een fraaie productie geworden.

www.myspace.com/tiablues