De reden dat ik terugkeer naar mijn roots heeft te maken met het optreden van de Britse formatie The Wildcards. Met hun treffende muziekstijl die het houdt tussen blues, rock ’n roll, roots,  zo nu en dan aangedikt met Latijns-Amerikaanse invloeden, heeft er voor gezorgd dat ze furore hebben gemaakt op de grote Europese bluespodia. Na een optreden in Hasselt, België en een opnamesessie bij Triple-R Blues radio in Helden zitten ze nu dus in bluescity ‘Tegelen’. En ondanks dat het niet zo druk lijkt is er een voortreffelijke sfeer te bespeuren. Het oude huiskamergevoel van vroeger bekruipt me weer en ik voel me er dan ook weer thuis. Maar terug naar The Wildcards, het kwartet dat omstreeks 22.00 uur de aftrap doet met het openingsnummer ‘Fools Advice’. Een pittige track met het typische gitaargeluid en zang van Vince Lee. Puttend uit een repertoire dat uitgebracht is op drie cd’s en aangevuld met covers levert dat ruim 160 minuten lekkere muziek op. Zoals het nummer ‘Hell’ dat de hierboven genoemde muzikale invloeden uit Latijns-Amerika in zich heeft. Of hun uitvoering van ‘St. James Infirmary’ dat zij zich hebben aangemeten is om je vingers bij af te likken.
Een ode aan Gary Primich, waarmee ze in Europa nogal wat getourd hebben mag natuurlijk ook niet ontbreken. Dus staat: ‘Angeline’ en ‘My Home’ ook op de setlist waarmee de kenners van deze muzikant ook op prima wijze worden bediend. Een heerlijke bluesdeun is ongetwijfeld ‘Mellowdown Easy’ dat de band voortreffelijk vertolkt, net zoals natuurlijk ‘Caravan’ een nummer dat al zo vaak is gecoverd en weer een heel andere stijl herbergt, meer het surfachtige geluidje uit de zestiger jaren.
 
Songs van hun laatste album “When The Moon Shines Bright” mogen daarbij uiteraard niet ontbreken. Niet voor niets hebben Martin Vowles en Vince Lee hun best gedaan om dit album vol te pennen met zoveel mogelijk eigen werk. En net zoals de titeltrack van dit album in de studio klinkt zo horen wij het ook bij dit live-optreden. Dat is iets dat ik kan waarderen van een band. Hetgeen ze in de studio opnemen is live zonder al te veel technische aanpassing of herkenbaar te spelen. Dat is de kracht van een band en zeker die van The Wildcards. Vince, Martin, Al en Kevin spelen vlot, fris en strak. Zonder problemen schakelen zij over van de blues naar rock ’n roll of naar een rumba. Trouwens de songs met die latijns-Amerikaanse invloeden vallen bij het publiek in goede aarde. Men gaat er zelfs op dansen wat de stemming alleen maar verhoogt.

De band heeft er wel zin in want na twee sets zinn ze bereid om nog enkele nummers extra te spelen voor de mensen die nog erg laat het café binnenkomen. Zij willen nog wat meenemen van deze band. En dat is hen gelukt ook, want de band maakt er een goed optreden van en ter afsluiting mag Annemiek Rongen, die hen geboekt heeft, op de bluesharp een nummer meespelen.