|
The 'Bird of Paradise' vliegt rond in De Bosuil
Vrijdag 20 mei 2009
|
Snowy
White heeft definitief de periode ‘Bird Of Paradise’ achter zich
gelaten en tourt nu met Snowy White’s Blues Project door het land om
de blues te verkondigen. Bijgestaan door Matt Taylor, zang en gitaar,
de Nederlanders Ruud Weber jr., zang en bas en Juan van Emmerloot op
drums, staat hij woensdag 21 mei op het podium van muziekcentrum De
Bosuil in Weert. Echter voordien wordt de zaak eens flink opgestookt
door de Limburgse formatie The Bluesdoctors.
Deze vier koppige bluesband
opent met verve de avond en bestookt het publiek, dat in vrij grote
getale naar De Bosuil is getogen, met meer dan moddervette blues.
Hun ruim een uur durende set is opgebouwd uit coverwerk zoals
bijvoorbeeld: ‘Checkin’ Up My Baby’ van Sonny Boy Williamson. Dit
combineren ze dan met hun eigen werk dat binnenkort op cd zal gaan
verschijnen. En ondanks dat de heren van potige blues houden wordt
er ook zo nu en dan een slow bluesnummer gespeeld waarbij ‘Black
Night’ me wel goed bevalt. De band speelt langer dan in de planning
staat en moet na ruim een uur het veld ruimen. Echter dat doen ze
eerst nadat ze hun eigen en laatste nummer ‘Real Bluesdoctors’
hebben gespeeld, ook weer zo’n stevige song die precies vertaald
waarvoor de band staat.
Van een heel ander kaliber
is natuurlijk Snowy White. Hij genoot in het verleden grote
bekendheid door zijn wereldberoemde hit ‘Bird Of Paradise’. Maar dat
is iets wat hij ruimschoots achter zich heeft gelaten. Hij heeft
zich volledig op de blues gestort en doet dat meer dan uitstekend.
Samen met zijn band toert hij onder de naam ‘The Snowy White Blues
Project’ door Nederland om zijn cd “In Our Time Of Living” te
promoten.
Natuurlijk mag je beide bands niet met elkaar vergelijken maar
onwillekeurig doe je dat toch. Maar als je de rust en de coole
uitstraling van Snowy White op het podium gekoppeld aan zijn
ingetogen en soms subtiele gitaarspel, zie je gelijk dat hier iemand
van wereldformaat op het podium staat. Dat geldt ook natuurlijk voor
zijn mede bandleden en vooral Matt Taylor die buiten de gitaar ook
het merendeel van de zang voor zijn rekening neemt. En af en toe
betrap ik me erop dat zijn stem iets wegheeft van SRV dat vooral
goed te horen is op het nummer ‘Good Morning Blues’.
Als je Snowy White gitaar ziet spelen lijkt het allemaal zo
eenvoudig en gemakkelijk, maar daar vergissen wij ons duidelijk in.
Het is strak, gelikt gitaarwerk met mooi vol afgewerkte rifs die
haast ‘smooth’ klinken zonder rauwe randjes. Ook zijn slidewerk is
van een bijzonder niveau getuige het nummer ‘I Ant No Doctor’. Maar
hij is niet de enige die goed gitaar speelt, dat doet ook bassist
Ruud Weber jr. Wat speelt die gast strak en iedere pluk op de dikke
snaren is uitgekiend en vol van toon.
De band speelt een heel evenwichtige set die bestaat uit oud en
nieuw werk van Snowy White. Zo combineert hij covers zoals: ‘Woman
Accross The River’ bekend van Freddie King en Peter Green's ‘Long
Green Mare’ met uiteraard eigen werk van zijn laatste cd. Maar ook
voor de easy listeners heeft hij wat in petto. Er worden wat stoelen
op het podium gedragen en de bandleden nemen plaats om een kleine
akoestische set te spelen waarbij vooral Sonny Terry’s ‘Walk On’
mij bijzonder weet te verrassen. Dat doet ook het nummer ‘I’Am So
Glad’ van Lonnie Johnson.
Enkele jaren terug heeft hij een prachtig nummer geschreven getiteld
‘Land Of Plenty’ dat krijgt hier een bijzonder goede vertolking van
de band. Een vertolking die bij menigeen in De Bosuil, en dat zijn
er toch veel, zal blijven hangen.
De band sluit het optreden af met een toepasselijk nummer: ‘Can Get
Enough For The Blues’ hoe toepasselijker kan het zijn. Maar helaas
aan alle goeds komt ook woensdag 20 mei een einde maar niet zonder
dat de fans in de gelegenheid gesteld worden om hun pas gekochte cd
te laten signeren door de bandleden.
|
|