Voor deze release hebben ze niemand minder dan Ronnie Barker Brooks en Rick Barnes gevraagd om de productie op zich te nemen in de Rax Trax Studio in Chicago. Eerste genoemde levert daarnaast ook nog een muzikale bijdrage op: ‘Two Hearts’ en de titeltrack ‘Going To Chicago’, een compositie van hemzelf. Dat doet overigens ook Eddy ‘The Chief’ Clearwater op dat nummer en Ana Popovic hanteert op ‘Make A Stand’ de slidegitaar.
Twee songs,  en wel de titelsong,  is niet van eigen hand maar alle overige nummers, dat zijn er  twaalf, komen uit de koker van o.a. Peter Kempe of Michael Staat alleen of met samenwerking van de andere bandleden en muzikale vrienden.
Met het openingsnummer ‘This Is It’ lanceert de band je al direct op het Juke Joints niveau. Uptempo met een stevige dosis harp en drums ondersteund door stevige gitaarpartijen van Michael Staat en basgepluk door Derk Korpershoek. Wie hierna nog durft te zeggen dat er weinig is overgebleven van de bekende Juke Joint sound heeft het behoorlijk mis. Maar ik moet degene wel gelijk geven dat de band ook gekozen heeft voor nummers die daarvan afwijken. Voorbeeld daarvan is het nummer ‘Stax Sound’ dat inderdaad doet herinneren aan de sound die in de zestiger jaren door het Stax Label werd vermarkt.  Maar je hoort wel duidelijk de invloeden van The Juke Joints daarin.
Een van de mooiste songs op dit album is het slowblues nummer ‘Goodbye Baby’. Het is haast een ballad dat de band toch wel redelijk ingetogen speelt, zelfs de gitaarsolo van Michael is heel ingetogen en bedeesd. Een juweeltje…
Nog zo’n fraaie song is  ‘Strollin’ On Lincoln AV’ een nummer van gitarist Michael Staat. Hij heeft wat jazzinvloeden in dit instrumentale nummer verwerkt waarbij hijzelf op gitaar maar ook Sonnyboy op de harp een fantastische hoofdrol spelen.