|
 Tweemaal
stond deze Amerikaanse bluesartieste op het podium van Moulin Blues.
Het eens zo schuchtere meisje is een vrouw geworden die je kunt
rekenen tot de nieuwe generatie bluesartiesten.
Ze toert door Europa in het kader van haar nieuwe cd “Back To The
River” en vrijdag 10 juni staat ze met haar band geprogrammeerd in
het Patronaat in Haarlem.
Tijdens de soundcheck, die ik mocht bijwonen, hoorde ik al dat het
vanavond goed zou komen.
Rond de klok van 21.00 uur betreedt ze samen met haar bandleden het
podium en opent, hoe kan het anders, met het titelnummer van haar
laatste release “Back To The River”. Dit nummer heeft ze samen
geschreven met niemand minder dan Tony Joe White.
Van enige schuchterheid is niets meer te merken. Hier staat een
bluesvrouw met ‘balls’, charisma en een bijzonder goede zangstem.
Vlak daarbij niet haar gitaarspel weg zoals blijkt tijdens dit
optreden. Gedreven als ze is speelt zij voortreffelijk gitaar en
wordt daarnaast bijgestaan door eveneens de uitstekende Dave Yoke op
gitaar, Matt Slocum op piano en orgel, drummer Tyler Greenwell en de
fantastische tenor saxofonist Ron Holloway.
Tijdens het optreden wordt
zowel nieuw als ouder werk gespeeld waarbij uiteraard het nieuwe
werk van haar cd “Back To The River” de boventoon voert.
De nummers ‘Little By Little’ van Susan en Gary Louris of het
gospelachtige ‘Presence Of The Lord’, geschreven door Eric Clapton
samen met Steve Winwood zijn uitstekende voorbeelden uit het
verleden. Uit het nieuwe repertoire bijvoorbeeld valt het nummer
‘Talkin About’, dat ze samen met Doyle Bramhall 2 heeft geschreven,
op als een dijk van een song. Maar het geeft ook haar kwaliteiten
aan als muzikante en componiste. Met haar fraaie stem zingt ze
zonder problemen blues, country, gospel en soul. Iets dat we
regelmatig terug horen komen in haar songkeuze van dit optreden.
De prima uitvoering van het Elmore James nummer ‘It Hurts Me Too’
kun je wel rekenen tot een van de hoogtepunten op de setlist.
Overigens bestaat die setlist louter en alleen maar uit hoogtepunten
zoals te horen valt in de songs: ‘700 houses’, ‘Love Will’ of haar
uitvoering van ‘There’s A Break In The Road’, een song van Allen
Toussaint.
Het loopt allemaal zo gesmeerd op het podium dat het haast niet
opvalt dat er wel eens een nootje misgaat. Je kunt als toeschouwer
zien dat bij de muzikanten het plezier van hun gezicht straalt. En
dat gegeven werkt natuurlijk ook door in dit uitstekende optreden
dat onder goedkeurende blikken van Susan’s ega Derek Trucks wordt
gade geslagen. Maar aan alle goeds komt ook een einde en ook nu na
anderhalf uur goede muziek. Maar voordat definitief het gordijn
sluit gaat de band in op het verzoek voor een toegift.
Enkele nummers worden er
gespeeld waarbij ‘Wait For Me’ en ‘Angel From Montgomery’ definitief
de laatste nummers van dit optreden zijn.
Susan Tedeschi heeft samen met haar band ons een superfriday bezorgd
die ons nog lang zal bijblijven.
|
|
