Vrijdag 12 november heb ik het eens gezocht bij onze oosterburen in het Duitse Ratingen. Daar speelt in Cultuurhuis Manege Lintorf onder de rook van Düsseldorf niemand minder dan Sugar Ray Norcia met The Bluetones en in gezelschap van Monster Mike Welch. Dit is hun eerste optreden van hun toer die ze door Duitsland en Denemarken maken. Voor ons grensbewoners de moeite waard om dit optreden te bezoeken.
Het belooft wat te worden dat is een feit dat staat als een huis en komt ook precies zo uit. Twee sets speelt dit kwartet dat buiten Sugar Ray en Monster Mike verder bestaat uit bassist Michael Mudcat Ward en drummer Neil Gouvin. Het optreden wordt vet geopend met ‘Put My Baby waarmee de kaarten geschud worden en er fantastische bluessongs volgen.  

Het repertoire bestaat vanavond uit eigen werk van Sugar Ray en Monster Mike afgewisseld met covers. Een van die covers, overigens grandioos uitgevoerd, is: ‘Reconsider Baby’ van Lowell Fulson.
Monster Mike neemt zo nu en dan ook de zangpartijen van Sugar Ray over zoals in het nummer ‘All The Love In The World’ van zijn album “Cryin’ Hey”. Hierbij laat hij duidelijk horen dat hij buiten een goed gitarist ook prima kan zingen. Wat betreft zijn gitaarwerk kun je hem tot de beteren in de scene rekenen. Hij speelt heel enerverend en daar waar nodig emotioneel en ingetogen met soms vloeiende solerende uitspattingen zonder zich daarbij te overspelen. Hij doet daarmee zijn bijnaam ‘Monster’ alle eer aan. Hij is een monstergitarist die het spelen tot het uiterste beheerst en tot uitdrukking kan brengen.
Ruim één uur duurt de eerste set die afgesloten wordt met het welbekende ‘Someday, Someway’ en na een iets langere pauze dan we eigenlijk gewend zijn wordt de tweede set gestart.

Eigenlijk is er niets veranderd, de band gaat gewoon door alsof er geen pauze is geweest.  Tijdens dit optreden vallen enkele covers bijzonder op zoals ‘Evening’ van T-Bone Walker en ‘You Know My Love’ van Otis Rush. Twee voorbeelden van interpretaties die je kippenvel bezorgen.
De mannen hebben er zin in en het klikt ook prima met elkaar. Iedereen is in zijn element en krijgt de kans om zich te etaleren. Dat enthousiasme heeft het aanwezige publiek snel in de gaten en gaat daarin dan ook volledig mee. Vooral als de sfeer naar grote hoogte wordt gestuwd met een medley waarin opgenomen zijn: ‘Younger Days, Money Mar, Prison, Careless  en ‘Can’t Loose’.  Dat zijn bekende deuntjes die er voor zorgen dat je mee gaat klappen of zingen.
Ook deze set mag je als uitstekend betitelen en uiteraard vallen er hier en daar wel wat steekjes. Maar who care’s ? Dit is live en dan mag er soms een nootje misgaan en gelet op ieders kwaliteiten zijn dit dingen die met kleine improvisaties nauwelijks opvallen of hinderlijk zijn.

Ter afsluiting van het boeiende optreden wordt uiteraard, op stellige wens van het publiek, een toegift gespeeld. ‘Cuttin’ Out’ en ‘Anna Lee’ worden uit de kast gehaald als dank voor het bezoek aan dit optreden in Ratingen.