Met het uitbrengen van hun vorige album “Southern Bells” heb ik gedacht dat dit het hoogst haalbare zou zijn. Maar met het op de deurmat vallen van “Four Hearts One Soul” het nieuwe album van Shiner Twins en het beluisteren daarvan moet ik die gedachte heel rap bijstellen. Zeker nadat ik de nummers enkele keren live heb mogen beluisteren.

De sound is zoals we kennen van hen roots en Americana en alle nummers zijn van eigen hand. Zowel Richard van Bergen als Jack Hustinx hebben hun pennenvruchten muzikaal vertaald en verzameld op dit album. Op de dertien songs vormen drie nummers een uitzondering: ‘Great Day’ is een traditional en opnieuw gearrangeerd door Richard van Bergen. ‘Find Your Way Home’ is geschreven door Jack Hustinx samen met Malford Milligan en aan ‘The Last Time’ heeft Jack samengewerkt met Eddie Todd.

De weg naar dit magnifieke eindresultaat heeft toch wel haken en ogen gekend, denk maar eens aan de studiobrand en het overlijden van bassist Dick Wagensveld. In dit gezichtsveld bezien hebben de teksten in de songs nog meer impact. Je zou bijna zeggen dat alle songs pas na het overlijden van Dick zijn geschreven en opgenomen. Dat is echter niet zo want diverse nummers zijn al in 2010 en zelfs in 2002 geschreven maar onwillekeurig kun je ze wel toepassen op het gebeurde.

Onder de noemer ‘Americana’ horen we hier songs met invloeden uit de country, soul, blues, gospel en roots. Voordeel hiervan is dat we een gevarieerde setting krijgen waardoor het album erg verrassend te noemen is.
Om alle songs van dit album te beschrijven, wat ze eigenlijk wel verdienen, voert misschien te ver maar om er enkele aan te tippen is een must.

Neem nu eens het nummer: ‘Never Take No For An Answer’ waarmee het album wordt geopend. Geschreven en gezongen door Jack Hustinx met Malford Milligan als backing vocalist en een fantastische slide van Richard van Bergen. Hier past alles als een puzzel in elkaar niets is ‘overdone’. Met een vrij rustig begin naar een intense muzikale ontknoping toewerkend.

‘She Can Feel’ is een iets steviger nummer met bluesinvloeden. Richard neemt hier de lead zang voor zijn rekening en uiteraard alle elektrische gitaarpartijen. Bijgestaan door de overige bandleden en de pianopartijen van Roel Spanjers zorgen hier voor de blues noot.

‘Driftin’ is een nummer boordevol Texmex invloeden en dat komt niet alleen door het invloedrijke accordeonspel van Roel Spanjers maar ook door Jack Hustinx en J.W. Roy die de zang voor hun rekening nemen. Hun stemmen matchen goed met elkaar al hoewel J.W. Roy iets rauwer zingt dan Jack.

Naar mijn smaak een van de mooiere nummers (ik moet dit wel met kleine letters schrijven omdat alle nummers mooi zijn) op het album is: ‘The Last Time’. Een compositie van Jack samen met Eddie Todd. Als ik dit nummer met de koptelefoon op beluister denk ik toch heel even aan The Everly Brothers uit hun ‘hele’ jonge jaren. Waarom? De samenzang op dit nummer is zo goed getimed en ontzettend mooi. De kwaliteit hiervan ligt zeer zeker op het niveau van gebroeders Everly. En dat is een compliment als je bedenkt dat deze gebroeders toch wel gezien worden als de top op het gebied van samenzang.

Na het overlijden van Dick in ogenschouw genomen te hebben vind ik het nummer ‘Find Your Way Home’, geschreven in 2002 door Jack en Malford Milligan een heel toepasselijke afsluiting van het album. Maar ook een afsluiter die je aangrijpt als je de tekst eens goed opneemt. En dan nog vertolkt door Jack en Richard is dit het summum van Americana in zijn allerbeste vorm. Dit is voor mij ongetwijfeld het allermooiste en meest aangrijpende nummer op  het album. 

Zoals al eerder geschreven zijn alle nummers op “Four Hearts One Soul” prachtig mooi en is het voor mij als recensent moeilijk om niet in superlatieven te gaan schrijven. Maar ja…. Wat doe je als je een dergelijk geweldig album voor je neus krijgt. Bij het beluisteren van die nummers krijgen je oren een orgasme van jewelste. 

Jack Hustinx; Richard van Bergen; Dick Wagensveld en Jody van Ooijen, samen Shiner Twins lukt het keer op keer om mij en vele anderen te imponeren met hun: teksten, muzikale genialiteit, hun beheersing van de instrumenten. Maar ook hun intense vriendschap maakt van hen haast een instituut in de roots en Americana en het leuke daarvan is dat ze nog uit Nederland komen ook.
Dit moeten we koesteren, de vraag die je kunt stellen is hoe hoog ligt de lat bij hun volgende release?
De mannen kennende leggen zij de lat steeds een ‘treetje’ hoger en afgaande op de kwaliteiten van hun vorige albums en henzelf zullen zij ook dat met gemak weten te bereiken.

(In memory of Dick Wagensveld)