Het is al een poos geleden dat ik in bluestempel De Weegbrug in Roermond ben geweest. Afgelopen zaterdag 9 januari ben ik ondanks de miserabele weersvoorspellingen richting Roermond getogen.
Op het affiche staat de Duitse formatie ‘Schluff Jull’ vermeldt, een voor mij onbekende band uit het nabij gelegen Vierssen onder de rook van het Nederlandse Venlo.
Voor deze negen mans formatie is het podium te klein in De Weegbrug zodat de blazerssectie bestaande uit: trompet, alt en tenorsax naast het podium plaats hebben genomen.
Het is niet zo druk als gehoopt, in eerste instantie staat er net zoveel publiek als bandleden in het café. Naar mate de tijd vordert komt er toch meer publiek op af maar druk is anders. En dat is jammer voor zowel het café als ook voor diegene die niet zijn gekomen.

Ondanks de geringe belangstelling verzorgt Schluff Jull een prima optreden. Twee sets die op een enkel nummer na geheel uit eigen werk bestaat. Daarbij hebben ze zich laten inspireren door bands als: The Allman Brothers, Van Morrison en Greatfull Dead. Dus hum muzikale spectrum strekt zich uit van Southern rock tot en met blues toe en eigenlijk alles wat zich daar tussen bevindt.
Uit hun repertoire dat o.a. afkomstig is van hun ondertussen al vier verschenen albums hebben zij een setlist samengesteld die mij zo nu en dan kippenvel bezorgt. De band opent heel spontaan met het nummer: ‘Stranger Dream’ waarmee we direct kennis maken met de fantastische blazerssectie waardoor het nummer wat funky klinkt. Maar ook het gitaarwerk van Olaf Kalemba, die ook de zang voor zijn rekening neemt is goed.
Het klinkt allemaal erg strak zonder dat het statisch is of te gelikt is. De soms lange nummers geven je het gevoel dat er geïmproviseerd wordt tijdens het optreden. Iets wat dit optreden iets dynamisch geeft.
Een prachtig nummer in de eerste set is ongetwijfeld de song ‘Thunderstorm & Me’ een lekker lang nummer waarbij alle musici volledig tot hun recht komen. Maar ook het aanwezige publiek waardeert dit nummer zeer. Dat geldt ook voor het afsluitende nummer van deze set getiteld ‘Miles & Miles een song van hun laatst verschenen album “Colors For Your Ears”.

De band gunt zich echter een hele korte pauze, net genoeg om een pint te bestellen en dan weer gestaag door te gaan met het nummer ‘Hollow’.  Iedereen staat te genieten van deze eerlijke en pure muziek waarbij ik voornamelijk gecharmeerd ben van het saxofoonspel van de heren: Jürgen Liebert en Horst Schulz zonder daarbij afbreuk te doen aan de kwaliteiten van de andere bandleden.
De band laat het niet na om ook wat coverwerk in hun setlist op te nemen. Maar het beperkt zich maar tot een song getiteld ‘Turn On Your Lovelight’ een compositie van Don Robey, dat zij bijzonder fraai interpreteren. Het bluesynummer ‘Left Bank Blues’ met nogal een rockinslag imponeert de mensen in De Weegbrug tot op het bot.
Op verzoek van menigeen in het café besluit de band nog een poosje door te gaan waardoor hun optreden ruim twee en een half uur duurt. Het had voor mij gerust nog wat langer mogen duren, ik heb genoten van diverse muziekstijlen, goede muzikanten die weten hoe ze hun instrument moeten bespelen en daarnaast ook nog uitstekende songs weten te componeren. Het is de moeite waard geweest om het barre weer te trotseren en naar De Weegbrug te trekken.