Als iemand mij enkele weken terug gevraagd had of ik Ruud Weber ken dan zou ik ontkennend hebben moeten antwoorden. Maar sinds ik het album “New Blues” van Ruud Weber Band in huis heb weet ik wel beter.
In een notendop is Ruud Weber de zanger/bassist die de laatste twee jaar een voorname rol speelde in The Snowy White Bluesproject. Hij toerde met deze Britse muzikant en vervulde tevens de rol als songwriter en frontman van zijn band. Daarnaast speelde hij mee met o.a.: Barry McCabe; Mick Taylor en Nico Wayne Toussaint.
Met deze release heeft Ruud Weber zijn eigen weg gekozen. Samen met gitarist Lars Müller en drummer Rob ter Maat verlegt hij zijn muzikale grenzen. Het trio beperkt zich niet alleen maar tot de blues maar combineren dit met rock, funk en jazz-invloeden. Dit levert toch wel enige verbazingwekkende fraaie stukjes muziek op zoals we kunnen horen op het openingsnummer ‘Revolution’. Dit eigen werk van Ruud Weber heeft alles in zich van wat de Ruud Weber Band wil uitdragen, een muzikale mix van stijlen.

En al hoewel mijn muzikale voorkeur toch meer richting de blues gaat zoals op: ‘Can’t Get Enough’ en ‘Colours and Shades’, twee nummers waarop Nico Wayne Toussaint de harp speelt, is het met funk en jazz doorspekte ‘If I Can’t Have You’ ook niet te versmaden.

Een gastrol speelt ook Snowy White op het nummer: ‘Go Back To Where You Came From’ een compositie van Ruud en Lars dat op maat geschreven lijkt voor Snowy White. Herkenbare sound met goed getimede inzet van gitaarlicks en weer die warme stem en ingetogen baspartijen van Ruud Weber. Overigens overheerst nergens de bas, ze is aanwezig en wordt ook heel goed toegepast, een bas is dan ook niet het ideale instrument om op de voorgrond te acteren. Ik wil hier mee aangeven dat het niet in de aard van Ruud ligt om op de voorgrond te acteren. Hij wil gewoon goede muziek maken waarvan hij een onderdeel is, weliswaar een heel belangrijk onderdeel gezien de man’s capaciteiten.

Een nummer naar mijn hart is: ‘Just Another Day’ dat handelt over een dag uit het leven van iemand zonder zijn geliefde. Het nummer schampt rakelings langs een tearjearker af door het herkenbare van de dagelijkse realiteit. De combinatie van het zwoele stemgeluid van Ruud Weber, de Hammond van John Hondorp en de mooi afgewerkte gitaarlicks van Lars Müller maken van dit nummer een pareltje.

Het met rock overgoten: ‘Out Of Control’, een passende titel en geschreven door Lars Müller, gaat richting de rockballads uit de jaren tachtig zoals we die kennen van: Boston, Aerosmith en Bad English. Lars Müller laat horen dat hij niet alleen de blues kan spelen maar ook de rock in zich heeft.
‘I Still See You’ mag je ook wel onder het kopje ‘rockballad’ plaatsen alleen hierin zit toch meer blues verwerkt maar het klinkt net zo subtiel als ‘Out Of Control’.

Ondanks dat we hier te maken krijgen met veel muziekstijlen en combinaties daarvan kun je niet zeggen dat er bij de twaalf songs die op het album staan, buitenbeentjes zitten. Het is een rijk gevarieerd album met daarop muzikanten die de klappen van de zweep kennen.
Hier is het duidelijk kwaliteit gaat boven kwantiteit en horen we top musici die optimaal presteren en die daarmee een bijzonder interessant product op de mat hebben gelegd. En wat de cd-titel betreft, die komt wel overeen met wat we hier voorgeschoteld hebben gekregen. Chapeau….

 

Meer info? surf dan naar: www.ruudweber.com