Als je het 3^e album “Something Ain’t Right” hebt ge-recenseerd wil je natuurlijk ook naar de cd presentatie van de band. Vooral luisteren hoe het live klikt van wat het album te bieden heeft.
In een mudvol MOD, zelden heb ik het zo druk gezien, zal Rusty Roots de presentatie dit keer zonder muzikale gasten ondernemen. Daarmee hebben ze duidelijk gekozen om de spotlight op zich zelf te richten. En gezien de kwaliteiten van de band en het album is dat een verstandige keuze waar geen speld tussen te krijgen is.

Geen twee sets maar gewoon anderhalf uur keihard werken en het publiek laten genieten van blues, roots, reggae, soul. Want dat is de combinatie van stijlen die de band zich heeft aangemeten voor dit album.
Met een spectaculaire openingsintro van drummer ‘Tutt’ klinkt als eerste ‘Get Down’, op het album als vijfde gepositioneerd, door de grote zaal van het Muziekodroom (MOD). En vanaf die eerste noot spettert het optreden tot aan de laatste noot van ‘Penthouse Pauper’ een cover van CCR.
Wat opvalt, is dat de band gegroeid is in muzikaal opzicht maar ook als een stevige eenheid die met verdomd veel plezier hun eigen ding doet op het podium. Dat de mannen nog wat zenuwachtig op het podium staan is te begrijpen als je voor zoveel publiek staat. Maar wat is gitarist Bob Smets zelfverzekerd geworden. Zoals hij zijn soli uit zijn gitaar haalt is grandioos maar dat geld ook voor de andere muzikanten van de band. Stuk voor stuk zijn het toppers te noemen.

Waar ik me tijdens dit optreden op verheug is om te horen hoe mijn favoriete nummer op het album ‘Easy’ live wordt gespeeld. Daar kom ik snel achter want als vijfde passeert dit soulnummer de revue.  Voor mij even geen tijd om te fotograferen maar te luisteren, wat heet luisteren, te kicken sta ik. Wat een song…. en wat heeft Jan Bas de soul in zijn stem. Ik ben trouwens niet de enige die hier staat te genieten. MOD staat op zijn kop, iedereen in de grote zaal geniet met volle teugen van dit optreden.

Tijdens het reguliere optreden worden uiteraard alle nummers van ‘Something Ain’t Right’ gespeeld. Toch laat de band het niet na om een cover van Bill Withers te spelen. ‘Use Me’ heeft Rusty Roots daarvoor uitgekozen, zelfs dat is een goede keuze van de band.
Het optreden wordt net zoals op het album afgesloten met het reggae achtige titelnummer van het album ‘Something Ain’t Right’. Maar daarmee is natuurlijk het feestje nog niet voorbij. Net zoals de standvastige mensen in Egypte om hun eis ingewilligd te krijgen zo standvastig is het publiek hier ook. Men wil meer horen, voor hen is het nog iets te vroeg om het feestje af te sluiten. Natuurlijk wordt de soep niet zo heet gegeten, de band wil maar al te graag nog een toegift spelen. Alleen de nummers van het nieuwe album hebben ze al gehad. En omdat menigeen heeft gehoord dat de stem van Jan Bas iets van CCR in zich heeft wordt de cd party afgesloten met ‘Penthouse Pauper van CCR dat vooraf gegaan wordt door een puike uitvoering van ‘Long Cool Woman’ van The Hollies.
Een fantastisch optreden achter de rug hebbend proberen we tussen de mensenmassa naar de bar te gaan om het optreden nog eens de revue te laten passeren.  Alleen maar positieve reacties hoor ik, iets dat totaal niet onverwacht of vreemd overkomt.