De organisatie van Rosblues 2008 heeft het weer voor elkaar. Net zoals verleden jaar hebben ze nu ook een sterk programma op het podium staan. Mensen die van stevige bluesrock houden zitten op zaterdag 1 november in De Kentering te Rosmalen op rozen. Op het affiche prijken de namen van Eric Steckel Band, B.B. and the Blues Shacks en headliner Danny Bryant. Terwijl The Watchman met zijn band garant staat voor lekkere blues in de foyer. Rond 500 mensen van heinde en verre hebben de weg naar De Kentering gevonden om te genieten van stevige maar bovenal goede muziek. Daarbij komt dan ook nog dat zowel voor het natje als droogje goed is gezorgd.

 En zoals het programma al aangeeft begint klokslag 20.00 uur Eric Steckel and CTB met het optreden. Voor deze tour vormt Eric Steckel samen met o.a. Craig Thatcher een band waarmee hij diverse steden aandoet.Wat ik niet gewend ben is dat de band mijn inziens stevig maar toch ingetogen start en dat verbaast mij zeer. Het laatste optreden van hem in Tegelen, met zijn eigen band, vond ik hem nogal nerveus en was het toch meer van ‘dik hout zaagt men planken’. Sindsdien moet ik zeggen dat hij muzikaal erg gegroeid is en zijn gitaarspel klinkt net zoals zijn stem veel volwassener. Zijn soli klinken strakker, meer afgewerkt en gedoseerd. De stijl gaat enigszins richting de Southern rock met een link naar The Allman Brothers. Daarom natuurlijk ook een nummer als ‘Melissa’ op de setlist, een nummer dat ze overigens uitstekend spelen. Toch komt af en toe nog dat rauwere werk om de hoek kijken. Iets waarvan het publiek geen genoeg kan krijgen schijnbaar, want het gaat bij gelegenheid aardig uit de bol. Verder worden er nogal wat nummers van de cd “Feels Like Home” gespeeld, zijn laatste release. De band heeft mij positief verbaasd en buiten mij heel veel mensen die dezelfde gedachten hebben als ik.  

Na een dik anderhalf uur staat in de foyer de uit Eindhoven afkomstige The Watchman met zijn band gereed om de ombouwpauze te overbruggen met authentieke blues. Hoogstwaarschijnlijk heeft hij notie genomen van de aanwezige bands. Want normaliter speelt hij meer akoestisch werk dat hij voor vanavond ingeruild heeft voor wat steviger werk. En ondanks de naam The Watchman Trio staan vier en soms vijf personen op het podium. Hierbij staan de liefhebbers van de echte authentieke blues natuurlijk met hun neus vooraan het podium. Het moet ook gezegd zijn dat het bijzonder de moeite waard is om deze band te bekijken en zeker aan te horen. De band zal iedere ombouwpauze het publiek trachten te vermaken met diverse muziekstijlen. Want we horen lekkere blues, wat folk en wat steviger werk. Het klinkt allemaal lekker en bovenal goed. 

De topper voor mij is B.B. and the Blues Shacks, de Duitse band die met hun swingblues en jump uit de vijftiger jaren me iedere keer weer laat verbazen. Zij nemen het stokje van Eric Steckel en The Watchman over. Voortvarend en vooral met een hoog tempo wordt het optreden ingezet en dat wordt tijdens het hele optreden volgehouden. Uit hun hele repertoire worden nummers gespeeld maar uiteraard van hun release “Unique Taste” worden de meeste songs wel opgenomen in de set. Het optreden dampt en spettert, heel iets anders dan we hebben gehoord van Eric Steckel en The Wachtman en ook heel iets anders als we later op de avond voorgeschoteld zullen krijgen van Danny Bryant.

Een voor een zijn het begaafde muzikanten, het is daarom ook zo moeilijk om er een uit te pikken. Als het dan toch moet dan wil ik gitarist Andreas Arlt en bassist Henning Hauerken aanhalen. Andreas is een bijzonder goede gitarist die alle uithoeken van zijn gitaar kent en uitbuit. Dat levert heerlijke soli op en goed begeleidende gitaarlicks. Henning Hauerken is een bassist die ongenadig tekeer kan gaan op zijn instrument. Zelf blijft hij ook niet stilstaan achter die grote houten kast. Het is prachtig om deze bassist te zien plukken op zijn upright bas.
Michael Arlt de zanger en harpspeler van de band gaat volledig uit de bol en staat op zijn handen het publiek wat op te jutten. Een geweldige set speelt deze band die ze afsluiten met Kim Wilson’s nummer ‘Sitting & Waitin’. Het publiek heeft er blijkbaar nog geen genoeg van want ze roepen om een toegift. En de band beantwoordt dit met het prachtig uitgevoerde nummer ‘Too Many Drivers At The Wheel’. 

Na dit wervelende optreden wordt het podium gereed gemaakt voor gitaarbeul Danny Bryant met zijn Redeye Band. Hij is als headliner gecontracteerd op wens van het publiek. Vorig jaar heeft hij op Rosblues een schitterend optreden afgeleverd. Het resultaat daarvan is het optreden als headliner voor de uitgave van dit jaar.
Het gaat zoals gewoonlijk nogal hard bij Danny Bryant, maar dat is zijn stijl. Het is een echt powertrio wat op de planken staat. En dat is te merken ook, nummers als ‘Sweet Little Angel’ en ‘Heartbreaker’ doen het goed bij het publiek. Maar ook Bob Dylan’s Girl from a North Country’ en Freddie King’s  ‘Hideaway’.
Danny Bryant is een goed gitarist die veel van Walter Trout geleerd heeft maar waarvoor het toch tijd wordt dat hij zijn eigen weg gaat zoeken. Ik heb het gevoel dat hij iets teveel op Walter Trout leunt terwijl hij capaciteiten genoeg heeft om zijn eigen weg te zoeken. Ondanks dat zorgt hij voor vuurwerk en zijn gitaarspel mag er wel zijn. Erg sterk vind ik de jam met Eric Steckel, samen spelen zij het befaamde ‘So Many Roads’ en dat doen beide heren overweldigend goed. Het is al diep in de nacht als Danny Bryant Rosblues 2008 op een bijzondere goede wijze afsluit en daarmee voor een succesvol en druk bezocht festival heeft gezorgd.

Buiten de goede line-up is de organisatie erin geslaagd om vele van de bezoekers tevreden te stellen. Want alles is prima georganiseerd en niemand mag klagen dat hij iets tekort is gekomen.