Rory Block mag je zeker tot de absolute top van de vrouwelijke akoestische blues scene rekenen. In de The Mentor Series, brengt zij regelmatig tribute-albums uit van bluesartiesten die zij in haar leven heeft ontmoet en die haar geïnspireerd hebben.
Haar nieuwste project heet: ”Shake’ Em On Down – a tribute to Mississippi Fred McDowell”. Het is een eerbetoon aan de man die zij voor de eerste keer in 1965 ontmoette. Het is haar gelukt om de oude en nieuwe blues met een vleugje jazz samen te voegen met haar eigen technieken. Hierdoor zijn zowel haar eigen composities als die van Fred McDowell fraai te noemen.
Haar stijl moet je natuurlijk wel liggen maar haar stem en gitaarspel inclusief haar slide mag er zekers wezen.
Met haar openingstrack ‘Steady Freddy’ benadert ze de arrangementen van Fred McDowell op een haar na. Dit nummer vertelt beknopt over het leven van Fred McDowell.
Mississippi Man, ook een compositie van Rory vertelt iets over de ontmoeting van haar met Fred McDowell. En als je de tekst goed in je opneemt weet je waarom Rory Block de blues is gaan spelen.
Hierna volgen enkele nummers van Fred McDowell zoals: ‘Kokomo Blues’; ‘What’s The Matter Now’ en niet te vergeten de titeltrack ‘Shake ‘Em On Down’. Dit nummer speelt ze heel gedreven en met het achtergrondkoor erbij is het een fraaie uitvoering. Dat komt zeer zeker ook door het inspirerende gitaarspel dat Rory hier neerlegt.

‘Good Morning Little School Girl’ van Sonny Boy Williamson is uiteraard van een heel andere orde als de meeste hem kennen van Ten Years After. De liefhebber van de oude blues kan tevreden zijn over de uitvoering zoals hier wordt gespeeld. Het klinkt pakkender en beduidend ‘voller’ dit is de ‘blues’.
Maar dat is natuurlijk een kwestie van smaak.

‘Worried Mind’ is een prachtige vertolking door Rory, zij speelt de slide op een sterke manier, met passie en dat versterkt dit nummer volledig.

Een prachtig stukje eigen werk is het nummer: ‘The Breadline’ dat handelt over de huidige crisis. Maar als je de tekst goed in je opneemt kun je de conclusie ook trekken dat dit ook toepasbaar is in de tijd van Fred McDowell toen een diepe economische crisis de wereld onderdompelde.

Het album sluit Rory af met: ‘Write Me A Few Of Your Lines’, een compositie van Fred, waarin vooral haar gitaarspel wat jazzy-invloeden laat horen.

Op dit album komen we twaalf songs tegen die eigenlijk allemaal in dezelfde lijn liggen. Dat is natuurlijk ook de bedoeling van een tribute album. Maar het kabbelt wat te lang in dezelfde lijn voort naar mijn smaak. Dat neemt echter niet weg dat Rory Block een uitstekende singer/songwriter is die daarnaast op meer dan verdienstelijk gitaar speelt en bewijst dat zij de blues in zich heeft.

www.roryblock.com
www.stonyplane.com