Roger McGuinn slaat zijn vleugels uit in Heerlen

Woensdag 19 oktober 2011

 

Een doordeweekse dag in de Schouwburg van Heerlen is niet zomaar een dag. Zo geeft woensdagavond 19 oktober Roger McGuinn, bekend als frontman van de legendarische band The Byrds, een optreden in de Limburgzaal van de schouwburg.
Van pop icoon uit de sixties tot bijzonder gewaardeerd singer/-songwriter in de huidige tijd is maar een kleine stap. Tenminste dat wordt hier bewezen door deze gelouterde muzikant. Het publiek varieert van jong tot oud, van fans die opgegroeid zijn met de muziek tot jongelingen die een dergelijk icoon in levende lijve willen zien. Net zoals het gevarieerde publiek is het optreden van Roger McGuinn ook gevarieerd. Niet alleen wisselt hij eigen werk af met bekend werk van The Byrds, maar ook muzikaal zit er voldoende variatie in. Zo speelt hij deels op een 7-snarige akoestische gitaar en deels op zijn elektrische gitaar. En tussen de nummers door vertelt hij een en ander over de tijd van toen en hoe hij aan sommige riedeltjes in zijn songs is gekomen. Teksten heeft hij gehaald van onder meer Joni Mitchell en Bob Dylan en gitaarrifjes en sounds van The Beatles of The Searchers afhankelijk welk liedje hij speelt.

De opkomst van Roger McGuinn is al even uniek als de man zelf. Vanuit het donker komt hij gitaar spelend het podium op in het voetlicht en speelt het eerste Byrds-deuntje ‘My Back Pages’ om daarna te gaan zitten en zijn 7-snarige gitaar op de knieën te zetten en in een rustig tempo verder te gaan.
Mooi zijn ook zijn verhalen hoe een bepaald nummer tot stand komt of welke aanleiding zich heeft voorgedaan om een nummer te schrijven. Zo schreef hij met Gram Parsons het nummer ‘Drug Store Truck Driving Man’ als reactie op een DJ die hun muziek niet wilde draaien en speelt hij dit in een akoestische verzie.
Erg mooi en met iets meer blues input is zijn versie van ‘Saint James Infirmary’. Een nummer dat je toch wel bij de keel grijpt.
Bij het nummer ‘All I Really Want To Do’ hoor je toch enigszins dat de tijd toch invloed heeft gehad op zijn stem. Hij zingt nog steeds prima, het is uiteraard begrijpelijk dat met de jaren, uiteindelijk is hij al 69 jaar, de stem iets achteruit gaat.
‘King Of The Hill’, dat hij samen met Tom Petty heeft geschreven, is een prachtig nummer en het lijkt alsof The Byrds op het podium staan. Zijn zeven snarige gitaar, speciaal voor hem gemaakt, klinkt fantastisch. Volgens Roger heeft hij het geluid van een twaalf snarige Rickenbacker maar is te bespelen als een zes snarige gitaar.
Zijn eerste set sluit hij na 40 minuten af met: ‘You Show Me’ dat voor The Turtles  is geschreven en in een later stadium door hem is opgenomen.
Even een pauze van 20 minuten en daarna weer verder met de tweede set die geopend wordt met het nummer: ‘Lover Of The Bayou’ gevolgd door ‘Chessnut Mare’ en ‘Dreamland’ van Joni Mitchell. Van zijn nieuwe album “CCD” heeft hij het nummer: ‘The Bonny Ship The Diamond’ getrokken, een echt zeemanslied.
Bij het nummer: ‘Don’t You Write Her Off’, een hitsingle geschreven door: Gene Clark Chris Hillman en Roger McGuinn klapt iedereen in de zaal op het ritme mee. En dan zie je onder die donkere hoed verscholen een brede grijns op zijn gezicht verschijnen.

Ook in deze tweede set volgen de bekende nummers elkaar in snel tempo op. ‘Mr. Tambourine Man’, ‘Turn Turn Turn’ en een supergeweldige uitvoering van ‘Eight Miles High’ zijn de nummers die welhaast iedereen van buiten mee kan zingen.

Een toegift die door het publiek gevraagd wordt krijgt als antwoordt drie uitstekende nummers waarvan: “So You Want To Be A Rock ’n Roll Star’ misschien wel de bekendste is. Na deze drie nummer is het dan einde oefening. Een prima optreden van deze muzikale grootheid die aan muzikaliteit maar heel weinig heeft ingeboet. Maar waarbij menig ander muzikant het dik moet afleggen.