Zangeres Pura Fe, Spaans voor ‘zuiver geloof’, is een singer/songwriter die zich vooral gegooid heeft op nheemse muziekstijlen en daarnaast een mix van inheemse muziekstijlen met “mainstream, blues en roots, internationaal onder de aandacht heeft gebracht. Zij heeft dat gedaan met het  a capella trio “Ulali”. Bekendheid geniet ze ook als musical zangeres op Broadway en in tv-commercials.
Sinds enkele jaren echter toert ze rond met haar eigen “Pura Fe Trio” en boekt daar successen mee gezien de afzet van haar albums.

Haar nieuwste album de dubbelaar “Live – A  Blues Night In North-Carolina” is zojuist verschenen. Samen met haar eigen band en medewerking van Justin Robinson en Deer Clan Singers heeft ze in totaal negenen twintig songs op deze release verzameld. Daaronder valt voornamelijk eigen werk maar ook composities afkomstig van Joni Mitchell en Skip James en traditionals uit het Iroquis (Irokees). Je kunt je dan ook voorstellen dat je een ongekende variëteit tijd aan muziek te horen krijgt.
Voor een ‘leek’ als ik in deze muziekstijl is het een hele kluif om alle nummers van dit album te beluisteren. Dat neemt niet weg dat het album minder is, verre van dat. De stem van Pura Fe is prachtig om te horen. Zij heeft een zuivere en vooral warme stem die zij tot in de perfectie beheerst.
CD 1 is meer gebaseerd op de moderne muziekstijlen en combinaties van deze. We horen hier dan ook meer de blues en roots.
‘Red, Black On Blues’ het eerste nummer van deze schijf laat dat ook meteen horen. Wat daarbij opvalt, is de al eerder genoemde zangstem van Pura Fe. Hierop is niets af te dingen, zuiver, hartelijk en in dit geval indringend. De blues kom je hier meermaals tegen zoals op: ‘Borders’ en op ‘My Angel’. De kwaliteiten als singer/songwriter worden hier keer op keer benadrukt door de voornamelijk akoestische setting. Dit levert in de meeste gevallen songs op van een hoog niveau.
De uitvoering van Joni Mitchell’s ‘Flight Tonight’ kun je gerust naast het origineel leggen, niet dat je daar iets mee opschiet, maar wel dat je moet toegeven dat haar uitvoering er niets voor onder doet.
Met een van de mooiste uitvoeringen van ‘Sea Of Love’ wordt het eerste schijfje afgesloten. De combinatie van de stemmen van Pura Fe en Justin Robinson is haast fenomenaal te noemen. Een perfect getimede samenzang die je zeker niet in de koude kleren gaat zitten.

Op het tweede schijfje wordt je in de wereld van de inheemse muziek gevoerd en dan vooral in de muziek van de Irokezen. De eerste drie songs zijn traditional Iroquois Social Dance Songs, dat is even wennen maar het heeft wel iets. Maar ik ben wel blij als ik door deze drie nummers heen ben, want er staat veel meer mooi werk op zoals ‘Hard Time Killing Floor’ van Skip James met daarop niet alleen een zingende Pura Fe maar ook een slide spelende Pura Fe. Dat ben ik natuurlijk ook al tegengekomen op CD 1 maar bij dit nummer springt het er iets meer uit. Iets meer uptempo komen we tegen bij ‘Stand Up For Human Pride’, een aansprekende protestsong.
Een hele mooie song is het in Irokeese taal geschreven en gecomponeerde ‘Makh Jchi’ en handelt over onze gedachten en onze gevoelens. Een mooi maar zeker ook zeer gevoelig nummer.
Een van de bekendste nummers en misschien wel het meest gecoverd is: ‘Summertime’ van George Gershwin. Een krachtige uitvoering en goed uitgevoerd, al hoewel ik toch betere heb gehoord die meer aan mijn smaak voldoen.

Pura Fe’ Trio biedt je met dit live album een prima inzicht in de inheemse muziek en de eigen composities aangevuld met traditionals laten je genieten van de muzikale kwaliteiten van Pura Fe. Voor mij persoonlijk een brug te ver maar voor de liefhebber moet dit haast het neusje van de zalm zijn.

Wie is Pura Fe? Surf dan naar: www.purafe.com