|
Ready For Take
Off - Philip Kroonenberg and his African European Magic Band |
||
![]() |
||
|
Philip Kroonenberg….? Is dat niet de zoon van Frans die in Limburg onlosmakelijk verbonden is aan het carnaval? Niet dus…Maar ik kende hem ook niet totdat ik zijn muziek hoorde tijdens het luisteren naar het bluesprogramma “Los in de Blues” van Radio Stein. Ik was meteen onder de indruk van zijn muziek en heb zijn maatschappij benaderd om een exemplaar te bemachtigen. Nu ik deze recensie schrijf ligt de schijf weer in mijn player en heb ik hem intussen grijs gedraaid zowel thuis als op de fiets tijdens mijn veelvuldige toertochten. En steeds weer verbaast me de muziek en het lef van een redelijk onbekende singer/songwriter om zijn gehanteerde Americana/caribische stijl te combineren met Afrikaanse invloeden.
Hij is op het idee gekomen na een korte mailsessie met de Moussa
Traoré een muzikant uit Mali. Zijn bliksembezoek aan Limburg en met
name aan Philip Kroonenberg levert in korte tijd 14 grandioze songs
op. Variërend van uptempo tot meer rustige nummers en gebruikmakend
van een diversiteit van Afrikaans inheemse instrumenten en moderne
instrumenten. Op het album werken verder ook mee: Erik Rutjes; Reyer
Zwart; Zoumana Diarra; Stephan Jankowski; Sjoerd van Bommel en Henk
Koekoek. Wat daarbij opvalt is dat alle muzikanten zich niet
beperken tot één instrument maar tot meerdere. Zo neemt Henk Koekoek
alle blaasinstrumenten voor zijn rekening en Sjoerd Zwart verzorgt
de drums, percussie en de Hammond. Philip Kroonenberg is ook een
multi-instrumentalist want buiten de zang speelt hij op gitaar;
5-snarige ukelele en de mondharmonica.
Is dit dan blues zul je je afvragen? Niet alles kun je onder de
blues scharen maar kort door de bocht kun je ook wel veel onder de
blues scharen. Een nummer als: ‘Camp Love’ dat het verhaal verteld
over de geboorte van Philips tweede dochter Dunya, mag je gerust
levensblues noemen. En wat te zeggen van: ‘She Ain’t Got Nobody’ dat
gaat over eenzaamheid en dat door de pakkende stem extra benadrukt
wordt. Soms lijkt zijn stem op die van Bob Dylan en dat is als
compliment bedoeld. Dan toch weer even de blues aanraken met ‘Ball And Chain’ met een puike Erik Rutjes op de Dobro voor de extra bluesy noot en Zoumana Diarra speelt op de ngoni, een West-Afrikaans snaarinstrument dat een typische klank oplevert dat wat wegheeft van een luit. Hoe mooi kun je een liefdesnummer zingen? Nou… luister maar eens goed naar dit nummer. Naar mijn idee een autobiografische song is: ‘Ready For Take Off’ de titelrack die gaat over het lijden van een vrouw die op het punt staat te overlijden. En ondanks de triestheid die de tekst verteld zorgt de muziek ervoor dat de dood acceptabel is en in dit geval een oplossing biedt. Ik ervaar het niet als een treurig lied maar juist het tegenovergestelde.
“Ready For Take Of” is een album met 14 eigen songs die je qua
muziekstijl meeneemt naar de uithoeken van de wereld. Inventiviteit
en variëteit staan daarbij hoog in het vaandel geschreven net zoals
de muzikale en tekstuele kwaliteiten van deze mannen. Een album dat
vernieuwend is en ruim boven de middelmaat uitstijgt. |