On The Way Back - Morblus (Stormy Monday Records)

 
 


 
 
 

Het voordeel van recensent zijn is dat je zo nu en dan cd’s in handen gedrukt krijgt waarvan je het bestaan nog niets eens wist. Niet van de cd maar ook niet van de band. Dit is mij overkomen bij een optreden van The Juke Joints in Weert.
Ik heb een live-cd gekregen van de Italiaanse bluesformatie ‘Morblus’ waarmee blijkt dat de Italiaanse blues armada op gang komt. Na onder meer: Enrico Crivellaro, Egidio Ingala en Family Style drukt nu dus Morblus haar neus aan het venster. En ik ben verbaasd over de kwaliteit die uit het zuiden van Europa op ons toekomt. Deze live-registratie klinkt niet onverdienstelijk, nee, zelfs goed op een enkele song na. Met een combinatie van eigen werk en covers hebben: Roberto Morbioli, gitaar en zang; Daniele Scala, Hammond en keyboard en Diego Pozzan op de drums een album geproduceerd met daarop elf songs met als cd-titel "On The Way Back - Live in Europe".. En dat zegt toch al genoeg zou ik zo zeggen.

De opening ‘Live It Up’ heeft frontman Roberto Morbioli geschreven en hij legt daarmee direct zijn troeven op tafel. Hij speelt prima gitaar en zingt daarbij ook nog goed en hij houdt van degelijke blues. Vreemd vind ik het daarom ook niet dat ‘I Don’t Believe’ van Don Robey op het repertoire staat. Ook hun uitvoering van ‘Stormy Monday’ mag je gerust naast uitvoeringen van gerenommeerde bluesmuzikanten leggen. Morblus’ uitvoering doet daar niets voor onder.  Glansrijk slagen zij in mijn ogen met hun uitvoering van ‘Cissy Strut’ van The Meters. Waarop het trio heel ingetogen zich volledig uitleeft. Vooral de combinatie met Hammond is voortreffelijk te noemen.
Een bijzonder mooi nummer is het instrumentale ’High Up In The Sky’ dat ze opdragen aan een overleden dierbare. Je voelt een emotionele lading in het nummer dat eigenlijk alleen nog maar versterkt wordt door de ingetogenheid.
Het nummer krijgt nog meer impact door het direct daarop volgende ‘Ain’t No Sunshine’. Waarvan vooral de intro erg aanspreekt. Maar als je echt de puntjes op de spreekwoordelijke ‘i’ zet, vind ik dit niet de beste keuze om op dit album te zetten. Ik heb betere versies gehoord, niet dat het slecht is maar er staan beduidend betere songs op dit album.
Nee… geef me dan maar ‘They Ain’t Got What I Got’. Een eigen nummer van Roberto Morbioli dat invloeden van soul, blues en in mindere mate funk bij elkaar brengt tot een aantrekkelijke sound. En uit respect voor de ‘groten’ uit vervlogen tijden sluit de band hun optreden en dit album af met: ‘Boom Boom’ en sta je gelijk weer met je blues voeten op de grond. Ze hebben er een uptempo uitvoering van gemaakt en dat klinkt verrassend fris.

Morblus bewijst met dit album dat het alleenrecht van de blues niet alleen in de States ligt maar ook in Europa en ook steeds meer in Italië.  “On The way Back - Live In Europe” is een prima live-registratie waarbij je een uitstekende indruk krijgt van de mogelijkheden van de band.

Info vindt je op www.morblus.com en op www.phamosa.com

 

Home    Recensies