Na vijf cd’s en zijn glansrijke optreden op onder meer Moulin Blues mag Mike Zito zich tot de gevestigde orde in de blues gaan noemen. Zijn zeer goed ontvangen album ‘’Pearl River’’ ontving in 2009 lovende kritieken van zowel de schrijvende pers als van het publiek.
Tijdens zijn laatste optreden afgelopen maand in MC De Bosuil, waar hij ook een zeer sterk optreden heeft verzorgd, heb ik van hem zijn laatste album ontvangen. In de States is hij al een poosje op de markt en hier ook sinds enige tijd, maar het is zeer de moeite waard om dit album te bespreken.

Een album dat hij in eigen beheer heeft uitgebracht en dat helemaal naar zijn eigen idee en smaak heeft ingevuld met samenwerking van enkele bekende muzikale vrienden en een uitgebreide blazerssectie.
Deze live-registratie, opgenomen in “Smokin’ Mo’s in Winterpark, heeft als titel meegekregen: ‘’Live From The Top”, een passende titel waar ik niets aan kan toevoegen dan alleen dat het staat voor de waarheid. Niets meer en niets minder, want wat Mike Zito hier presenteert met onder meer: Ana Popovic; Teresa James; Nick Moss; Curtis Saldago en Jimmy Carpenter is gewoonweg grandioos te noemen.
Sinds ik Mike Zito op Moulin Blues en in De Bosuil heb zien optreden mag ik niet meer als geheel objectief gelden. Maar dat neemt toch niet weg dat hier de blues met een griffel wordt gespeeld. Als je tenminste dit spreekwoord hier mag gebruiken. Hoe het ook zij, dertien songs waarvan ik van begin tot einde kan genieten.
Neem bijvoorbeeld zijn eigen compositie: ‘Natural Born Lover’ waarmee hij vaak zijn live-optredens opent ademt de sfeer uit zoals ik het heb ervaren tijdens zijn optredens. Goed gitaarwerk en een zeer interessante stem die je zeker niet zal vermoeien.
Op ‘Shoes Blues’ een mix van blues en rock and roll zingt hij samen met Teresa James een lekker stuk weg. Met Nick Moss en Curtis Saldago speelt hij het bluesy ’19 Years Old’ en horen we Curtis lekkere vette blues op de harmonica spelen. Samen wisselen Mike met Nick de gitaarsolo’s af, een onverwachte combinatie misschien maar die wel top is.
Een van de mooiste nummers uit Mike’s repertoire is ongetwijfeld ‘Pearl River’ van zijn gelijknamige laatste studio-album. Een slowblues nummer met een gevoelige stem van Mike geeft een extra dimensie aan het nummer. Nog een dergelijk nummer is: ‘C’mon Baby’ dat meer soul in zich heeft en waarbij een huilend stemgeluid van Mike je bij de keel grijpt. Onder het moto van ‘tearjearker moeten je tot tranen toe bewegen’ zit hij er niet ver naast.
Met Ana Popovic speelt hij het funky-achtige ‘Sugar Sweet’, beiden hanteren de gitaar maar zingen ook op het nummer. En dan mag ik zeker zijn uitvoering van ‘Hey Joe’ niet vergeten, een dergelijke smeuïge uitvoering heb ik zelden of nooit gehoord. Klasse.

Al bij al durf ik gerust te zeggen dat Mike Zito er goed aan gedaan heeft om deze live-registratie op album uit te brengen. En natuurlijk, als je alle albums van hem hebt kom je de meeste nummers wel tegen. Maar met dit album proef je wel degelijk de live-sfeer van zijn optreden. Doe je ogen dicht en je ziet hem staan op het Moulin Blues podium of op een ander willekeurig podium.

www.mikezito.com