In het Millse café Royal is het zaterdagavond 29 november een drukte van jewelste. Diverse vrienden, bekenden, familie maar vooral bluesliefhebbers zijn uitgenodigd om de cd-presentatie van Mariëlla Tirotto & The Blues Federation bij te wonen. ‘Somewhere down the Road’ heeft deze cd als titel meegekregen. Nou en bij mijn weten ligt café Royal niet somewhere down the road als ik de publieke belangstelling in ogenschouw neem. 

Niemand minder dan de spreekstalmeester Peter de Wit, bekend van o.a. North Sea Jazz, opent de avond met het aankondigen van Erwin Nyhoff (ex Prodigal Sons). Deze soloartiest kent de slagen van de zweep inmiddels wel en weet ook het publiek goed op te hitsen. Uit zijn repertoire heeft hij een goede selectie gekozen die het publiek zeker zal stimuleren om mee te gaan in zijn muzikale reis door zijn verleden. Enkele mooie songs en zelfs luisterliedjes speelt hij waarbij de song ‘For The First Time’ wel als een echte love song bestempeld kan worden. Hij speelt een set om dan het podium vrij te maken voor de hoofdrolspelers van de avond, Mariëlla Tirotto & The Blues Federation.
Hun eerste set bestaat voornamelijk uit ouder werk en dan vooral de welbekende Nederblues songs als: ‘Wang Dang Doodle’ en ‘Appleknockers Flophouse’ maar ook het mooie ‘Brother Booze’ waarbij Ruud van Eldik als toetsenist erbij gehaald wordt. Dit zijn de songs waarmee de band de eerste schreden op het bluespad heeft gemaakt. En laten we eerlijk wezen, vooral de ouderen onder ons, vinden dit uistekende bluessongs van Nederlandse bodem.  Met een werkelijk prachtige uitvoering van ‘Little Wing’, waarbij Michel de Kok schittert op bluesharp, wordt de eerste set afgesloten.

Tijdens de korte pauze reikt Peter de Wit de eerste drie cd’s uit aan de personen die voor de band nogal wat betekenen. De daaropvolgende tien cd’s zijn uitgereikt aan de eerste tien inschrijvers op het gastenboek.

En dan, dan volgt de tweede set die alleen maar bestaat uit het werk dat is verzameld op de cd waarom het deze avond eigenlijk gaat: “Somewhere Down The Road”. En dan wordt het podium te klein voor alle artiesten. Want links naast het podium wordt nog een uitgebreide blazerssectie geplant. Zij hebben ook hun diensten verleend op de cd en moeten dus ook hier present zijn. Negen muzikanten trekken van leer om een opperbeste presentatie neer te zetten. En dat lukt zeer zeker met de rijk gevarieerde setlist die de cd bevat.
De band heeft zijn best gedaan en heeft alles uit de kast gehaald om het iedereen naar de zin te maken. Echter het belangrijkste is de muziek, hoe reageert het volle café Royal daarop? Nou, om met de deur in huis te vallen, heel goed. Het publiek weet de variëteit van de muziekstijlen te waarderen. En dat Mariëlla Tirotto ook van jazz houdt merk je terug in enkele prachtige songs zoals het titelnummer ‘Somewhere Down The Road’ en ‘Wintertime Blues’. Maar zoals bekend van de band zijn ze ook liefhebbers van Cuby. Hij wordt geëerd met de cover ‘Window Of My Eyes’. Overigens een sterk gecoverd nummer met toch veel eigen invloeden er in verwerkt. 

Mariëlla Tirotto & The Blues Federation heeft het wel voor elkaar kan ik je zeggen, een sfeervolle en vooral druk bezochte avond die ze zich nog lang zullen heugen.