| |
Let The Sunshine is inmiddels het vijfde album van Marcus Malone.
Terwijl zijn eerste album nog onder heavy metal geschaard kan worden
heeft hij zich in de loop der tijd zich ontwikkeld tot een
gewaardeerd bluesmuzikant. De daaropvolgende albums zijn steeds meer
de richting op gegaan naar de muziekstijl die we nu hier aantreffen.
Hij trakteert hij de luisteraar op een combinatie van blues en
bluesrock zoals je wel op de titeltrack en tevens openingsnummer van
het album kunt horen. Daar blijft het echter niet bij, regelmatig
worden de tracks overgoten met wat funky en soul invloeden zoals
op: ‘If I Had Another Paradise’. Een nummer waar hij alleen de zang
voor zijn rekening neemt en de gitaarsolo afkomstig is van Julian
Burdock (24-Pesos). Fraai op dit nummer is het basgepluk dat
afkomstig is van Johan Buys.
Marcus heeft ook een zwak voor soulmuziek, een genre waar zijn stem
zich prima voor laat gebruiken. Luister maar eens naar het nummer
’99 Tears’ of naar ‘I Was A Fool’. In dit laatst genoemde nummer is
op heel voorbeeldige manier de harp verwerkt maar ook mooi
gitaarwerk en fris toetsenwerk.
Dat hij zo nu en dan ook nog een beetje richting de rock gaat is
geen probleem zeker niet als je een nummer hoort als: ‘Would It
Matter’. Een scheurende gitaarsolo opent dit nummer heel bombastisch
om dan over te gaan naar een ballad en tussentijds die scheurende
gitaar weer terug laten komen.
Op ‘She’s My Girl’ wordt rock gecombineerd met blues en dat komt
door de fikse harpsolo in het begin van het nummer, gespeeld door
Alan Glenn. Doordat de bluesharp zich herhaaldelijk laat horen in
combinatie met Marcus stem ontspint zich hier een lekker lopende
song die het in een top 40 nog niet zo gek zou doen.
Dat de titeltrack nog eens herhaald wordt heeft er mee te maken dat
in de openingsversie een hoofdrol is weggelegd voor de bluesharp
terwijl in de tweede versie de nadruk meer op de slide ligt. De
harpsolo is nu vervangen door een slide solo gespeeld door Julian
Burdock. Welke van de twee uitvoeringen mooier of beter is, is een
toch een kwestie van smaak. Ik kan, net zoals Marcus Malone
waarschijnlijk, geen keuze maken en vind het een geslaagde zet om
dan ook maar twee versies op het album te zetten.
“Let The Sunshine In” wordt afgesloten met een cover, een cover die
je eigenlijk niet zou verwachten. De keuze is gevallen op ‘Love
Somebody’ van Robin en Barry Gibb. En ondanks dat dit een fraaie
uitvoering is zullen verstokte fans van de Bee Gees dit net een brug
te ver vinden. Je kunt je ook afvragen of verstokte fans van de Bee
Gees naar blues luisteren….
Na Marcus Malone live gehoord te hebben is mijn conclusie toch wel
dat ik hem liever op een studio album aan het werk hoor dan live. In
het laatste geval ligt de nadruk toch meer op heavy stuff dan we
hier horen. Maar zijn stem is zowel live als op studioniveau
perfect.
Surf naar:
www.marcusmalone.com en kom meer te weten over deze artiest. |
|