Little
Louis Band mixed bluescocktail in
De Groene Engel
Vrijdag 3 april 2009
|
 De
eens zo statige margarinefabriek Solo van Anton Jurgens heeft zijn
status en glans na de verbouwing tot cultuurpodium in 1999 absoluut
niet verloren. Sindsdien heeft De Groene Engel als promotor van
diverse vormen van cultuur naam gemaakt in Nederland. Ook in de
bluesscene pikt zij een graantje mee in de vorm van de Fridayblues.
Een gratis toegankelijk bluesoptreden van gerenommeerde bands.
Vrijdag 3 april staat de uit
de regio Eindhoven afkomstige Little Louis Band op het kleine podium
om in twee sets het publiek een cocktail van blues en rock voor te
schotelen. Hier heeft men voor hun laatste cd/dvd ook de
live-opnames gemaakt. Dus eigenlijk zijn ze kind aan huis in De
Groene Engel.
De eerste set begint naar mijn gevoel wat stroef, het loopt nog niet
zoals het moet. Maar nadat de mannen zich hebben warm gespeeld
verloopt de eerste set voorbeeldig, nog niet echt super maar goed.
Het is voor mij als blues liefhebber vooral genieten van de blues
dat de band speelt. Vooral de harp van Aart van der Wulp is om van
te genieten. De band speelt eigen werk dat al is uitgebracht
afgewisseld met nieuw werk dat nog op cd gezet zal worden. Daar
tussendoor worden uiteraard ook uitstekende covers gespeeld van hun
voorbeelden. We krijgen daarbij songs te horen zoals: Icewater, John
Henry en natuurlijk ‘Parchman Farm’, vooral bekend van o.a. John
Mayall.
Na een korte break maakt de band zich gereed voor het tweede
optreden. De band heeft het optreden goed opgebouwd want de tweede
set is heel wat steviger dan de eerste set. Hier komt het solowerk
van Little Louis gemixed met het harpspel van Aart van der Wulp nog
beter tot zijn recht. Vooral in nummers als ‘So Glad You’re Mine’,
‘She’s into Something’ en ‘The Revelator’. Maar ook nummers als
'Jungle & Jazz' of 'Trouble on my' doen het bijzonder goed.
Dat het publiek geniet is af te zien er wordt op de stevige muziek
driftig voor het podium gedanst. Mooi om te zien dat het publiek,
maar ook de band ervan geniet. Het lijkt ook wel of de band nu wat
losser speelt, alsof ze minder druk voelen. Want de mannen van de
band kennende willen ze er altijd voor de volle 100% tegenaan gaan
en dan leg je zelf natuurlijk al een bepaalde druk op je.
Echter als je zo vaak dezelfde nummers speelt wil je wel eens
improviseren of er iets extra's aan toe voegen. En dat nu weer vergt
voor het publiek als ook voor de band enige gewenning. Want het
overgrote deel van het publiek kent de nummers van Little Louis Band
uit hun hoofd.
De band zet een bijzonder
puik optreden neer in deze prachtige zaal, gedreven, enthousiast en
vooral sterk. Daarom is het voor mij ook altijd een plezier om The
Little Louis Band live aan het werk te zien. En dat blijkt ook het
publiek te vinden want de band moet en zal een toegift geven.
Waarmee ze dan ook rond de klok van half een er een punt achter
zetten met een strakke toegift waarbij o.a.: 'Tequila' en 'Baby
Please Don't Go' als een soort potpourri te wordt gespeelt.
|
