De laatste twee dagen van de maand augustus van dit jaar in de Banana Peel moeten een geweldig feest zijn geweest. Bewijs daarvan is het (uiteraard live) album van Lightning Guy & The Mighty Gators.

Van begin tot het bittere eind is de “Feel van de Peel” overduidelijk te voelen en te ervaren op dit fantastische album. Lightning Guy (Guy Verlinde) vertegenwoordigd HET swamp gevoel van de lage landen, zonder twijfel!
Niet in de laatste plaats door zijn morsige stem (en dan bedoel ik morsig als een compliment), zijn beheersing van de slide en zeker zijn vermogen als songwriter.
Al tijdens het eerste nummer van het album (Love Light Shine) laat Lightning Guy duidelijk weten waar zijn muzikale interesses liggen, midden in de swamps (de Belgische welteverstaan). In het nummer “Soul Jiving” maakt hij dit op een autobiografische manier lekker duidelijk.

Hij is in staat om binnen dit (smalle) genre van de blues muziek voldoende afwisseling te brengen zodat het album nooit vermoeid, of vervelend wordt.

Af en toe een uitstapje? Volgens mij wel: in “Fallin’ For You”. Het doet me sterk denken aan de Southern-Soul uit het tijdperk van de legendarische Muscle Shoals!! Anderen zouden het misschien betitelen als een ballad op een blues album. Maar dit doet het nummer en het album zwaar tekort.

“Poison” van de hand van Grayson Capps, flikkert je meteen weer naar New Orleans, vooral wanneer de “andere” Guy (Forsyth) een duit in het blueszakje gooit. Op dit nummer is duidelijk te horen dat de heren niet voor elkaar onder hoeven doen.
Echter: vlak Forsyth niet uit, de kracht die hij in het nummer weet te brengen is fabelachtig!

“If You Walk With The Devil” is een aardig nummer voor op een album, maar of ik dit Live ook zo goed zou vinden…… dat weet ik nog niet… maar dat zegt misschien meer over mij dan over de muziek van Lighting en zijn mannen.
Nee, dan maar lekker weer de warme sound van “No Time To Waste”, wat voelt als een warme douche op een koude dag.
En dan weer HOPPA naar de slide in het nummer “Long Distance Shuffle”, geef mij er hier maar 15 van.
The Mighty Gators is een geweldige begeleidingsband voor Guy, dit wordt nog eens benadrukt in het nummer: “Lovestrong”, waarbij de tweede vocalen en toetsen een hoofdrol opeisen.

Zijn er dan geen minpuntjes op dit album? Het liefdesliedje “To Be With You” vind ik persoonlijk niet het sterkste nummer. Wellicht een klein beetje out of place op deze plaat.

Maar niet getreurd, tijdens “I Will Rise” wordt de luisteraar back on track gezet. Steeped in Louisiana.

En voor de echte bluesliefhebber is er het nummer “Me and My Blues”, met veel respect gespeeld, zieltogend, vet! En met een tekst zoals alleen een bluesnummer kan verdragen. “Rock and Roll on My Radio”, YES, YES. Dit zal menige tent op zijn grondvesten staan trillen. Rechtoe rechtaan Rock’n’Roll met een vleugje swampblues. (luister maar eens naar de linke drums).

Het album  The Banana Peel Sessions wordt waardig afgesloten met “Crazy ‘bout my baby”.

Vaak wordt blues van de lage landen beluisterd (of bekeken) met een opgetrokken wenkbrauw, omdat er nog steeds puristen zijn die denken dat echte blues alleen maar uit de V.S. kan komen en alleen maar gespeeld kan worden door de African-Americans. Maar Lightning Guy is een van de exponenten uit Belgie en Nederland die het tegendeel bewijzen.

Dus: ga ze zien, ga ze beluisteren en vooral: koop het album!!!!!!!!!!!! 

(Tekst:Tw/2010. www.triplerblues.com)