Bluesfeestje op
het Rossumse trapveldje
Zaterdag 23 september
2011
|
Zaterdag
24 september op het Rossumse trapveldje aan de Maasdijk is het weer
te doen. Bijna traditiegetrouw wordt er het jaarlijks terugkerende
Kingsnakesfestival georganiseerd. Op het affiche prijken de namen
van Cuban Heels, Rootbag, Coupe De Grace en Vibrotones. Echter de
laatst genoemde heeft afgezegd waardoor we verrast worden met een
kortstondige comeback van The Kingsnakes. Een thuiswedstrijd voor de
organisatoren dus. Kan het nog mooier?
In
een al stevig gevulde tent start het trio van Rootbag hun optreden
van een dik uur. Rootbag is de band rondom Richard van Bergen die je
tot een van Nederlands beste gitaristen mag rekenen. Buiten dat is
hij een fantastisch zanger en songwriter zoals nu wel blijkt. Na het
plotselinge overlijden van bassist Dick Wagensveld heeft de
boomlange Andert Tijsma zijn plek ingenomen. Dus is het voor hem
vanavond een vuurdoop wat betreft Rootbag. Het is alsof hij altijd
onderdeel van de band is geweest hij geniet zichtbaar net zoals de
andere twee bandleden. Zij hebben hem duidelijk in hun armen
gesloten als waardige vervanger. De muziek die Rootbag uitdraagt
kun je onder de noemer zuidelijke blues scharen. Blues met
tradities in de Mississippi delta, Louisiana en New Orleans dat
gemixt levert fantastisch werk op zoals het openingsnummer: ‘All The
Time’ of het afsluitende nummer ‘Give Me Your Heart’. Voor mij een
van de beste openingen die ik dit jaar op een festival heb mogen
meemaken.
Ondertussen dat het podium gereed wordt gemaakt voor Coupe De Grace
onderhoudt DJ Jazzy Bronze ons met lekkere stevige muziek. En niet
alleen blues maar ook weer wat nieuwer werk, want het blues publiek
bestaat niet alleen uit oudjes zoals hier wel blijkt.
Coupe De Grace is de bluesrock formatie van Jody van Ooijen, Roelof
Klijn en Sjors Nederlof, die begin dit jaar tot beste bluesgitarist
van Nederland werd uitgeroepen. Dit optreden wordt dus een vette pot
bluesrock met zowel eigen werk als ook bekend coverwerk. Het
gitaarwerk van Sjors is pittig, vlot en gretig terwijl Roelof de bas
heel speels bewerkt en daarnaast ook nog vrij verdienstelijk zingt,
levert Jody een gedegen roffelpartij af op zijn kit. Een prachtig
nummer is: ‘Ain’t Gonna Do It’ waarbij Roelof zijn zangtalenten eens
goed aanspreekt. Maar eerlijk is eerlijk, het trio moet het toch
vooral hebben van de gitaarnummers. Want als Sjors Nederlof op het
podium staat moet er toch regelmatig wat gesoleerd worden. Dat
gebeurt inderdaad maar het valt me toch op dat de band deze set meer
richting de blueskant opgaat. Hierdoor is het natuurlijk niet alleen
maar scheurende gitaren maar heel gedegen blueswerk. Dat bevalt me
bijzonder goed moet ik zeggen en velen in de ondertussen al goed
gevulde festivaltent.
Maar het wordt nog drukker aan het podium want The Kingsnakes spelen
hun thuiswedstrijd. En daarvoor alleen al komen veel bezoekers naar
Rossum gereisd om deze kortstondige comeback toch mee te maken. En
wat me opvalt, is dat zanger/harpspeler Sven van den Berg er goed
uitziet, hij vermaakt zich best op het podium. Net zoals André
Dieterman die zijn gitaar weer eens laat spreken. Eric Labadie op
drums wordt tijdens de toegift afgelost door Gerrit Wagemakers. Hij
heeft vóór Eric de drumkit scheef geslagen bij de band. Natuurlijk
mag ik Arno Vervest op de bas niet vergeten. Samen maakt dit kwintet
er een herkenbaar feestje van. Het rockt van begin tot einde met
heerlijke bluesy harpspel van Sven ondersteund door snerpende
gitaarrifs van André. In hun optreden horen we aanstekelijk
coverwerk. Welke bluesliefhebber kent niet: ‘Goin ‘To The Church’ of
‘Goin Down South’. Twee fantastisch uitgevoerde nummers maar dat
geldt ook voor hun openingsnummer ‘Don’t Let Me Down’ en de daarop
volgende nummers als ‘Sweet Thing’ of ‘Can You Hear Me Howlin’.
Een meer dan fantastisch optreden dat de vraag toch bij velen
oproept waarom de band niet een doorstart maakt. Maar misschien is
dat ook weer de kracht van de band om zo nu en dan volledig uit het
dak te gaan en in die muzikale reis het publiek te betrekken.
Headliner is Cuban Heels de band uit Twente. De band die
‘garage’-blues speelt, een mix van rauwe oude blues, bluesrock, soul
en wat funky invloeden. Dit in combinatie met fantastische
muzikanten levert een spetterend optreden op. Na het bericht dat de
band met Mischa den Haring (T-99) een doorstart heeft gemaakt
timmert Cuban Heels weer danig aan de weg. Getuige ook hun nieuwste
release ‘Gritbag’. Invloeden van Eddie Hinton, Tom Waits en The
Black Keys zijn er in terug te horen maar ook de blues speelt er een
hoofdrol in. Ondertussen heeft Mischa plaats gemaakt voor Raymond
Nijenhuis die we onder meer kennen uit de band van Dede Priest. Kun
je je een betere afsluiting voorstellen? Nou… bijna niet dus. Het
begint direct al met het nummer ‘Heavy Blues’ waarmee de band zijn
kaarten op tafel legt. En die kaarten blijven ook open op tafel
liggen, het hele optreden lang. Veel nummers van hun recente album
passeren de revue maar ook van hun vorige albums worden nummers
geplukt. Wat te denken van het krachtige ‘The Bonedigger’ of hun
uitvoering van ‘Papa was A Roling Stone’. Een heerlijk soulnummer
met veel rauwe kantjes en bluessplinters. Maar wel een puntje gave
uitvoering die me wel ligt.
Na zulke schitterende optredens gaat de tijd vliegensvlug voorbij en
is het zondagmorgen als ik in de auto stap om huiswaarts te keren.
Oh ja… de patat met de bal gehakt waren heerlijk.
|