Afgelopen zaterdag 25 september ben ik naar het ‘trapveldje’ midden in het Brabantse Rossum getogen. Daar vindt namelijk voor de derde keer het ‘Kingsnakes Festival’ plaats. Het idee is eigenlijk ontstaan tijdens het uitverkochte afscheidsconcert van The Kingsnakes. Dus heeft de organisatie, lees bandleden van The Kingsnakes, gezorgd voor een buitengewoon sterke line-up. De top van de Nederlandse blues zullen zich ruim drie kwartier tot een uur uit de naad mogen werken om ons te plezieren met blues, bluesrock, country, funk en aanverwanten. En niet alleen de muziek is top verzorgd ook voor spijs en drank heeft men rijkelijk gezorgd.

Om half negen mogen de jonge honden van The Rhythm Chiefs de aftrap doen. En hoewel het altijd moeilijk is om te beginnen lukt het de band om indruk te wekken bij het publiek, dat ondertussen aangroeit tot ruim 400 bezoekers. Hun setlist is gebaseerd op eigen werk en covers van onder meer Freddie King. Vooral hun eigen werk is prachtig om dat live te horen en te zien. Het publiek maar ook ik kan genieten van een nummer als: ‘Ships of Wonder’ of ‘Tell Me’ maar ook ‘San Ho Zay’ een nummer van Freddie King. Niet alleen Dusty Ciggaar, die uitstekend zijn gitaar beheerst maar ook Danny van ’t Hoff is een ongeslepen diamant op de bas net zoals Rafael Schwiddessen achter de drums. Altijd hebben de jongens er zin in. Met hun inzet, goede muziek zijn zij een meer dan sterke opening voor dit festival.
Man Of Considerable Taste of kortweg MOCT hebben al meer ervaring in de muziek. Dit viertal heeft onlangs een beresterke cd uitgebracht en de nummers daarop worden gecombineerd met ander voortreffelijk werk. Alle vier de muzikanten zijn van bovengemiddeld hoog niveau en gekoppeld aan een sterke songkeuze levert dit een van de beste optredens op die ik van hen heb mogen meemaken.
Een sound doordrenkt met volvette blues en dat soms de richting in gaat van een Lester Butler en een vleugje soul is nog steeds geliefd bij de blues kenners. Hun optreden mag je dan ook onder de noemer superblues voegen want nummers als ‘Wish You Would, ‘Way Down South’ en ‘Early In The Morning’ onderstreept dit meer dan duidelijk. Dit kwartet is een aaneen schakeling van kwaliteit, enthousiasme, ervaring en songkeuze. Feiten die hun optredens zo volvet en spetterend maken. Echter hun eigen werk kan gerust de concurrentie aan met bovengenoemde covers want ‘Boogie Disease’, een nummer dat richting de funk gaat of ‘Look At The Time’ zijn om door een ringetje te halen. Zij moeten van het publiek terugkomen om hun optreden af te sluiten met een toegift.