Cd-presentaties zijn altijd leuk, want dan hoor je ook hoe de nummers live gespeeld worden. En je hebt vergelijkingsmateriaal op cd staan, tenminste als je het voorrecht hebt om recensent te zijn. Je krijgt dan de cd al thuisgestuurd.
King Mo heeft voor de presentatie het gemoedelijke Sittardse ‘Ernestos Cantina’ gekozen om “King Of The Town” officieel aan het grote publiek voor te stellen. Het Mexicaans ingerichte eetcafé ziet er gezellig uit en er is van heinde en verre publiek gekomen om de presentatie mee te maken. Nog niet overvol maar dat lost zich in loop van de avond wel op als er steeds meer volk op de muziek afkomst. Uiteindelijk heb je een van Nederlands beste bluesbands op het podium staan en dat trekt toch publiek.

Het optreden dat uit twee sets zal bestaan is opgebouwt uit, hoe kan het ook anders, nieuw werk met zo nu en dan ouder werk. Half elf is het inmiddels als de band begint met ‘I Was Wrong’ dat op het album als 3^e geprogrammeerd staat. Waarna het uptempo nummer: ‘Everyday You’re Running’ dat als 2^e op het album staat. En als je met deze twee nummers inzet dan heb je het publiek zo op je hand. Zeker als Sjors Nederlof zijn gitaar laat spreken.

Voorzichtig schuifelt het publiek richting podium om maar niets te hoeven te missen van de band. Een van de eerste nummers van het oude repertoire dat gespeeld wordt is: ‘Make It Right’, afkomstig van hun vorige album “Sweet Devil”.
Een hele mooie cover is: ‘I’m A Ram’ van Al Green en ook bekend van Roy Buchanan. Dit wordt wel heel gaaf gespeeld en klinkt zeker zo vet als op het album.
“King Of The Town” de titeltrack doet daar helemaal niets voor onder. Een geweldige ballad die op het album maar ook live geweldig klinkt. In de live-versie kun je echt zien en horen hoe goed deze mannen op elkaar zijn ingespeeld. Dat geldt ook voor bassist Roelof Klein die sinds kort een vast bandlid is en halverwege de cd-opnames zich bij de band gevoegd heeft. Dit kwintet staat als een huis en speelt ijzersterk als ‘Krupp-Stahl’.

Na een uurtje spelen houdt de band een korte pauze om even op adem te komen en natuurlijk hun album te verkopen en signeren.

De tweede set begint met ‘No Use Denying’ ook van hun album “Sweet Devil” en van de hand van Sjors Nederlof. Snel gevolgd door onder andere de covers: ‘ Ain’t Nobody’s Business’ en ‘Big Legged Woman’. Twee meer dan uitstekend gespeelde versies en toch de nodige ‘King Mo’ erin verwerkt.
Een van de mooiste songs op het nieuwe album, vind ik en meerderen met mij, ‘200 Miles’. Dit is een dergelijk prachtige ballad waar de zang van Phil Bee in combinatie met het gitaarspel van Sjors Nederlof prachtig op elkaar zijn afgestemd. Live peuren ze alles eruit wat ze kunnen en dat levert toch wel kippenvel momenten op.

Het is ondertussen al diep in de nacht als King Mo haar laatste nummer  speelt, eigenlijk kan daar geen sprake van zijn vindt het publiek. Dus wordt er toch heel simpel nog een grandioze toegift aangeplakt. En om het maximale uit ieders talent te halen wordt: ‘Little Wing’ ter afsluiting gespeeld. Een grandioos nummer dat maar weinigen zo goed kunnen spelen als King Mo. Overigens komen we die ‘Japanner’ ook nog tegen in Ernestos Cantina al hoewel hij wel verdomd veel op Phil Bee lijkt.

En zoals ik al heb verwacht klinkt: “King Of The Town” live net zo goed als op het album en soms zelfs nog beter. Dat geldt echter ook voor alle andere nummers die vanavond gespeelt zijn. Als je dit voor elkaar krijgt dan ben je een topformatie zonder weerga.