Voor King Mo kan het haast niet meer stuk. Een uitnodiging krijgen om deel te nemen aan de Blues Challenge in Memphis en daar de halve finale halen, daarna meedoen aan de European Blues Challenge in Berlijn. Hun vorige album “Sweet Devil” wordt uitgeroepen tot Nederlands beste bluesalbum en Sjors Nederlof wordt uitgeroepen tot beste bluesgitarist van Nederland. Tot slot ook nog een platencontract in de wacht slepen bij CRS. En de revenuen van dit contract ligt op dit moment in mijn cd-speler.
Het album bevat tien songs waarvan er acht uit eigen doos komen en twee, overigens zeer gewaardeerde, covers.

Meestal is het zo dat ik een album thuis goed beluister en dan ook nog eens beluister tijdens mijn wielrentochtjes. Dan kan ik alles nog eens goed beluisteren, dat heb ik ook met “King Of The Town” gedaan en dat was zeer prettig kan ik je vertellen. Ooit eens een wielerrenner gezien met twee stangen op zijn racefiets? Nee…. dan moet je “King Of The Town” eens op je IPod beluisteren als je gaat wielrennen of mountainbiken of gewoon fietsen.

En mocht iemand denken dat de mannen van King Mo serieuze gasten zijn, dan hebben ze gedeeltelijk gelijk. Maar er huist ook heel wat humor in de band. Want wie start en beëindigt nu een album met gekraak van een LP en laat in de achtergrond een Japanner iets roepen van ‘hashimashi kashibashi’ of zoiets? King Mo doet dat en het is verdomd leuk om te horen ook nog.

Maar het wordt nog leuker als het eerste ‘echte ‘ nummer ingezet wordt. ‘Everyday You’re Running’, een compositie van Sjors Nederlof en Phil Bee. Wat direct opvalt, is de frisse en intrigerende stem van Phil aangevuld met het stevige gitaarspel van Sjors Nederlof. En dan nog de ondersteuning van de B3 bespeelt door Colly Franssen.

‘200 Miles’ is een ballad waar de kwaliteiten van ieder bandlid optimaal tot zijn recht komt. Sjors heeft het muzikale gedeelte gecomponeerd terwijl Phil Bee in de studio de teksten erbij heeft gemaakt. Over kwaliteit gesproken…. Luister ook eens hoe ingetogen het gitaarspel van Sjors is, geen enkel overtrokken of ongenuanceerde licks maar precies to the point en strak werk. Ook hier weer die fameuze combinatie van de B3, gitaar, zang, bas en drum is geweldig.
Dat kun je trouwens ook wel zeggen van ‘King Of The Town’ de titeltrack van het album. Hier nog eens extra versterkt door het ritmische getik van Henk Punter op de hi-hat en de Hammond. En wat is die stem van Phil weer loepzuiver.

De eerste cover die we horen is het eveneens perfect uitgevoerde ‘I’m A Ram’ van Al Green. Het nummer heeft zijn funky inslag behouden en komt daardoor iets dichter bij het origineel. De baspartijen zijn hier van de hand van Jules van Bussel die ook op ‘King Of The Town’; ‘The Shape You’re In’ en op ‘200 Miles slight return’ meespeelt. Al Green zal zeer zeker genieten van deze uitvoering omdat het nummer gewoonweg top wordt uitgevoerd.

De tweede cover op het album is het door Phil Bee bewerkte ‘Texan Top’ een instrumentaal nummer van Dave Specter. En het bewonderenswaardige hiervan is dat Phil Bee ter plekke in de studio nog de tekst heeft gemaakt. Dit levert een geweldige song op, zeker als je bedenkt dat de basis een instrumentaal nummer is. Mocht Dave Specter dit horen zou hij het meteen zelf coveren, absoluut zeker. Eens te meer geeft het ook aan hoe goed het schrijvers talent van Phil Bee is en ook benut wordt.

Van de slight return uitvoering van ‘200 Miles’ krijg ik kippenvel. Dat gitaarwerk raakt je tot op het bot machtig mooi. Als ik weer ga fietsen luister ik zeker weer naar dit album, dan is een tochtje van 60 km in no time voorbij.

En wat te denken van het 6.19 minuten durende ‘Take Me As I Am’ ook weer een compositie van het duo Nederlof/Bee. Met een mysterieuze intro van die in de hoek gezette Japanner en het krakende afsluitende geluid kun je geen treffender afsluiting van een dergelijk formidabele cd kun je niet hebben.

Met ‘King Of The Town’ bewijst King Mo eens te meer dat ze tot de absolute top van Nederland horen en het duurt nog maar heel kort of heel Europa zal aan de voeten liggen van dit kwintet. Een pluim verdient ook Roelof Klein die halverwege de opnames het stokje heeft overgenomen van Jules van Bussel. In korte tijd heeft hij zich aangepast als volwaardig bandlid wat te horen is op het album.
Het is een hechte eenheid die in staat is om nog meer kwaliteitswerk uit te brengen en een plek in de absolute bluestop te veroveren. Mij zal het verbazen als er op het einde van dit jaar geen Award tegenover staat in welke categorie dan ook. 

Wil je ze eens live aan het werk zien? Ga dan vrijdag 17 juni naar de cd-presentatie in café Ernesto’s in Sittard, tijdstip 22.00 u.
Of anders naar: Schelde Jazz, Markt, Terneuzen 18 juni  20.00 u.; Dennenblues, Openluchttheater, Losser, 25 juni, 22.00 u; De Lijst, Hoofdstraat 34, Hoogeveen, 26 juni, 16.00 u.

http://www.kingmo99.com/