Als je in een van de beste Britse blues/rockbands hebt gespeelt en bij gelegenheid nog speelt is het moeilijk om er niet mee geafficieerd te worden. Dit euvel is Jon Amor in het begin van zijn solocarrière overkomen. Toen hij de eerste stappen als soloartiest in de muziekwereld zette heeft hij dat gedaan met een niet bepaald toegankelijke muziekstijl. Hierbij hebben veel kenners van hem en The Hoax afgehaakt.

Met zijn huidige band ‘Jon Amor Blues Group’ en het gelijknamige album gaat dat zeker niet gebeuren. Niet alleen omdat Jon Amor ouder is geworden en meer ervaring heeft, maar ook door de kwaliteit van zijn bandleden en uiteraard de composities die zij samen hebben geschreven en opgenomen.

Hun stijl is te omschrijven als groovy, rauw en smerig en soms ongepolijst, de basis hiervoor gaat terug naar Muddy Waters en Howlin’ Wolf maar ook naar de hedendaagse bands als: The Black Keys en Jon Spencer. En toch is duidelijk de hand van Jon Amor aanwezig dat merk je vooral aan zijn gitaarspel maar ook aan zijn zangstem.

Dat de band een duidelijke stijl voor ogen heeft wordt al in het openingsnummer ‘Holy Water’ tentoongespreid. Rauwe zang, puntige gitaarlicks ondersteund met ritmische drumpartijen en een gecontroleerd basgepluk maken het uptempo nummer een afspiegeling van wat de mannen in zich hebben.

‘Juggernaut’ is een redelijk rustig nummer met een gecontroleerd zingende/sprekende Jon Amor ondersteund met een stevige ritmegitaar, dat halverwege zich ontpopt tot een gedegen blues rocksong met de daarbij behorende gitaarsolo om dan weer terug in de schulp te kruipen zogezegd.

‘Make It You Trouble’ is een dergelijk nummer met een intro dat je niet snel vergeet maar wat helemaal bij je blijft hangen is ongetwijfeld het stukje gitaarwerk dat wat weg heeft van ‘Spoonful’. Verwerkt in een kittige solo moet je goed luisteren maar je ontdekt het wel.

Door de bank genomen zijn alle nummers wel van een stevig kaliber zelfs een nummer als ‘Sweetheart’ dat toch wel een romantisch nummer is.

‘When The Time Comes’ is een slowblues nummer. Hier ontdek je hoe goed dit nummer in elkaar steekt en hoe ingetogen Jon Amor kan zingen en spelen. Alle facetten in de blues en bluesrock passeren hier de revue en zorgen voor een zeer mooi maar bovenal verrassend sterke song dat naar een echt hoogtepunt werkt.

‘She Thought I Was An Eagle’ is een werkelijk uptempo nummer, alsof een sneltrein voorbij raast zo rap gaat dit nummer. Dat geeft toch een bepaalde charme weer zeker de ritme-gitaar hierin is prachtig om te horen.

En om ter afsluiting nog eens de puntjes op de ‘i’ te zetten pakt de band nog even uit met ‘You Know It’s Only Love’ wat je ook op deze muziek kunt terugvoeren. Nog even potig uitpakken en met een geknepen stem de laatste krachten aanspreken. Tenminste zo lijkt het, maar niets is minder waar. Een goede afsluiting van dit album mag je het gerust wel noemen.

Alle tien de songs goed beluisterd te hebben kan ik alleen maar concluderen dat het wel heel raar moet lopen wil de Jon Amor Blues Group deze keer niet de vruchten plukken van zijn goede muziek en kwaliteiten. Het klinkt gewoon live maar dan opgenomen in de studio en dat belooft alleen maar alle goeds als de band werkelijk live op het podium zich uit de naad werken.
Het zou me dan ook niets verbazen als de band in de UK geen Award in de wacht zou slepen. Maar Jon Amor zal altijd gekoppeld blijven aan The Hoax, dat is onuitwisbaar maar vormt zoals nu blijkt totaal geen belemmering.

Kijk op de site: www.jonamorbluesgroup.co.uk voor zijn tourschema in Nederland.