Johnny Winter roert weer flink de trom met zijn nieuwe album “Roots” en de daaraan gekoppelde toer door Nederland. De oude rot, hij is ondertussen al 67, mag je gerust als grondlegger van blanke blues betitelen, als je tenminste van blanke blues kan spreken. Samen met John Mayall in Groot Brittannië zetten zij nog steeds hun stempel op de blues.  
Je zou denken dat de hoge leeftijd Johnny Winter de snelheid en souplesse afneemt maar daar blijkt echter heel weinig van zoals je kunt horen. Hij zorgt toch steeds voor opnamemateriaal dat gehoord mag worden zoals hij bewijst met “Roots”.
Een album met een selecte keuze van gerenommeerd bluesmateriaal  uit het verleden.  

Op alle nummers neemt Johnny Winter de vocalen voor zijn rekening en in de meeste gevallen ook iedere eerste gitaarsolo van de songs. Maar voor de ‘fills’ en de tweede soli heeft hij de groten in de blues bereidt gevonden om aan dit album mee te werken.

Op ‘T-Bone Shuffle’ horen we dan ook Sonny Landreth bijvoorbeeld en Derek Trucks horen we op ‘Dust My Broom’ een verschrikkelijk sterke partij slide spelen en Derek’s ega  Susan Tedeschi speelt de tweede solo en tweede zangstem op een subliem uitgevoerde ‘Bright Lights, Big City’. En wat is Susan daar op de juiste plaats, zowel met zang als gitaar.

Een knaller is ongetwijfeld het nummer ‘Further On Up The Road’ met een voortreffelijke Jimmy Vivino op gitaar. De intro op gitaar is van Johnny Winter maar daarna gaat het over op Jimmy Vivino.  Wat ik in dit nummer zo sterk vind is toch wel de zang die hier de juiste toon zet en precies de intensie van het nummer weergeeft.

Harpvirtuoos John Popper gaat op 'Last Night' volledig uit zijn dak. Al hoewel het nummer vooral in het begin vrij rustig is zorgt hij met een schitterende harpsolo voor het nodige vuurwerk en een spetterende ontknoping.

En ook Edgar Winter laat zich niet onbetuigd, hem horen we op ‘Honky Tonk’ heel gedegen te werk gaan op zijn saxofoon. Let daar vooral op de gitaarpartijen van zowel Johnny alsook van Paul Nelson die het nummer medebepalen. 

En blues zou geen blues zijn als je geen harp tegenkomt. Frank Latorre neemt dit instrument op schitterende wijze ter hand in ‘Got My Mojo Workin’. Een uitvoering die mij in ieder geval uitnodigt om mee te zingen.

Voorbeeldig vind ik ook Warren Haynes slide werk op ‘Done Somebody Wrong’, in 1959 geschreven door Eddie Kirkland als: ‘I Must Have Done Somebody Wrong’. Elmore James heeft daarna het nummer bewerkt en in die vorm heeft Johnny Winter dit nummer opgenomen. Terugkomend op Warren Haynes, hij bespeelt de slide net zo sterk als in het verleden Elmore James het heeft gedaan. Met recht kun je zeggen dat dit nummer totaal niet onderdoet voor de oude uitvoering.

En wie kent ‘Maybellene’ niet? Een traditional die in zijn tijd met als titel  ‘Ida Red’ werd uitgevoerd. Vooral door de uitvoering van Chuck Berry en dan als ‘Maybellene’ wereldberoemd is geworden en veelvuldig is en nog steeds wordt gecoverd.
Bij Johnny Winter zit er weer iets meer blues in verwerkt en is de snelheid met een versnelling teruggezet. Maar wel een uiterst gave uitvoering.  

Met ‘Come Back Baby’ wordt het album in stijl afgesloten. Mooie blaaspartijen afgewisseld met de krachtige en rauwe stem van Johnny Winter zorgen voor de juiste intensiteit. Alsof hij daarmee zijn laatste krachten aanspreekt zo intensief zet hij zijn stem hier in. John Medeski speelt hier voortreffelijk zijn rol als eerste sologitarist en neemt de baas zelf de tweede solo voor zijn rekening. 

“Roots” is een prima album van Johnny Winter in zijn beste doen en met een grandioze samenwerking van muzikanten die op dit moment aan de top staan. Hij bevestigd hier nog maar eens dat je hem, ondanks zijn leeftijd, niet te vroeg moet afschrijven. Voor mij is hij nooit afgeschreven geweest, je hebt tijden dat je bijna niets van hem verneemt maar dan komt hij toch weer sterk terug zoals nu blijkt.

Wil je Johnny Winter aan het werk zien dan kun je vrijdag 4 november naar de Stadshouwburg in Heerlen en zaterdag 5 november naar Rosblues in Rosmalen.  

Meer info surf dan naar: www.johnnywinter.com