Vandaag al vroeg in de middag staan de eerste fans van John Fogerty al voor de ingang van het festivalterrein te wachten om ’s-avonds binnen te mogen en zo het beste plekje te kunnen bemachtigen. Van heinde en verre is men gekomen om deze muzikant in levende lijve te aanschouwen en uiteraard te beluisteren.
Maar eerste is het om half zeven de beurt aan James Hunter uit de UK.  Deze band staat al ruim twintig jaar op het podium waaronder ook al op Peer. Met zijn met soul, reggae en blues doordrenkte muziekstijl ondersteund door raggende gitaarlicks en zijn gierende en huilende stem zorgt hij voor een stemmige sfeer in de overvolle festivaltent.
Met songs als ‘Carina’, het vlotte ‘Jaqueline’ en het rustige ‘Believe Me Baby’ speelt hij het in drie kwartier klaar om een zeer verdiende toegift te spelen. Hiervoor heeft hij gekozen voor het nummer : ‘Talking Bout My Love’ en brengt hij de tent in vervoering.

Maar ja, hoe goed je ook bent, de meute is eigenlijk gekomen voor John Fogerty, die vooral bekend is geworden door zijn geesteskind “Creedence Clearwater Revival’ en daarna zich solo heeft doen gelden. Dit is het enige optreden dat hij dit jaar geeft in de Benelux, geen wonder ook dat het ordinantie van BRBF trots is dat het hen is gelukt hem te contracteren.

Direct met zijn opkomst gaat de beuk er al in en opent hij zijn optreden met de kraker ‘Up Around The Band’. Een meezinger waarbij het publiek gretig op inhaakt. Voor hen kan het al niet meer stuk. Maar ook bij John Fogerty zelf kan het niet meer stuk, als je ziet hoe verbazingwekkend fris en kwiek deze 64-jarige muzikant zich helemaal uitleeft op het podium.
“Voor zijn leeftijd ziet hij er nog steeds goed uit”, hoor ik iemand van de vrouwelijke fans achter mij zuchten. En zijn stemgeluid is nog steeds zoals in het verleden, hij heeft dan ook een van het meest herkenbare stemgeluid in de muziekwereld.
We worden van de ene hit naar de andere geloodst en of het nu nummers zijn uit het tijdperk CCR of zijn soloperiode. Het schijnt het publiek niets uit te maken, de echte fan kent alle nummers van buiten en er wordt dan ook regelmatig meegezongen.
Maar niet alleen John Fogerty is goed mede ook door een uistekende begeleidingsband wordt er een gigantisch goed optreden neergezet waarbij met de regelmaat van de klok de overige muzikanten van de band hun ding mogen doen.

Als je net bent bekomen van het uitstekend uitgevoerde ‘Born On The Bayou’ wordt je gelijk weer verwend met een spetterende uitvoering van ‘I Put A Spell On You’. Een van mijn favoriete CCR-songs all time. Om daarna weer door te gaan met al het andere bekende werk, noem ze maar op, bijna alle bekende hits uit het verleden passeren de revue zoals: ‘Bad Moon Rising’, ‘Who’ll Stop The Rain, ‘Down The Road’’Big Train From Memphis, ‘Travelin’ Band’ en natuurlijk ook ‘Proud Mary’. Een superhit overigens voor Ike en Tina Turner in de zeventiger jaren.
Het lijkt wel of we in het programma ‘Memories’ verzeild zijn geraakt, bij vele komen herinneringen naar boven en zelfs tranen stromen er bij het horen van de hits. Opvallend is dat hij tussen al het werk ook de cover ‘Good Golly Miss Molly’ speelt, een nummer dat wel past in zijn muziekstijl en ook wordt gewaardeerd door het publiek.