John F. Klaver Band bestaat uiteraard uit: John F. Klaver, gitarist en zanger die bijgestaan wordt door Iris Sigtermans op de bas en Martijn Klaver op de drums. Op dit album heeft zich daarbij ook nog Rob Mostert op de Hammond gevoegd. Verder werkt Bennie Veldman op de bluesharp mee op twee nummers.
Het resultaat mag er dus zijn, een album met tien songs die gebaseerd zijn op de blues en een dosis funk, jazz en soul herbergen.
Dat John goed naar Matt Schofield heeft geluisterd ontdek je al vrij snel als je het openingsnummer ‘Gonna Leave This Place’ beluisterd. Dat komt misschien ook omdat de stemmen wat van elkaar weghebben. Dat vomt overigens geen enkel bezwaar en doet totaal geen afbreuk aan zijn kwaliteiten als gitarist en zanger. In tegendeel het onderstreept eens te meer het aanwezige talent bij John F. Klaver. Dat hij toch een zwak heeft voor Matt Schofield laat hij nog eens duidelijk merken met ‘Move Along’ een compositie van hem. Daar laat hij het echter niet bij, hij heeft nog meer ijzers in het vuur zoals ‘Lateral Climb’ van Robben Ford en ‘Get Out Of My Life Woman’ van Alain Toussaint. Drie bijzonder fraai uitgevoerde covers die het niveau van de originele songs evenaart.

Bijzonder fraai vind ik het nummer: ‘Make Some Dough’ met daarop de bluesharp van Bennie Veldman die daardoor de blues nog meer naar voren haalt net zoals de ‘zeurderige’ zang en dat is positief bedoeld.
Hoe gedoseerd John zijn gitaar bespeeld kun je op veel nummers beluisteren maar zoals hij het op ‘Listen & Hear’ doet is werkelijk uit de kunst. Een heel fraai uitgesponnen solo, niet overdreven, goed getimed en strak gespeelt. Versterkt door het Hammond geluid is dit naar mijn mening een van de sterkste eigen composities op het album. Maar tevens ook een bevestiging van zijn kwaliteit als componist.

Bij het afsluitende ‘Coming Back For More’ de titeltrack, gaat het er iets ruiger aan toe, meer krachtiger en stevige gitaarlicks. Niet overdreven heftig maar wel voorzien van de nodige pit die het nummer de juiste drive meegeeft.