Na zijn verpletterende optreden op het Moulin Blues festival van dit jaar heeft de carrière van Jason Ricci and New Blood in Nederland een flinke boost gekregen. Overal waar hij op het podium staat is het uitverkocht huis. Dat geldt ook voor bluescafé De Weegbrug in Roermond waar de band zondagmiddag staat geprogrammeerd.

Klokslag 17.00 uur laat Jason Ricci and New Blood zijn eerste noten door De Weegbrug galderen. Het openingsnummer ‘Mellowdown Easy’ van Willie Dixon zet direct de trend voor de twee sets die hij gaat spelen. Maar tevens geeft de harpvirtuoos Jason Ricci daarmee aan dat hij de traditionele blues zeer zeker niet verloochend. Die houdt hij in ere maar zijn muziekstijl is toch wel verrassend als vernieuwend te noemen.
Op slinkse wijze mengt hij punk, funk en blues met elkaar tot een opzwepend geheel dat hij met zijn lange uithalen op de harp nog eens vet onderstreept. Dat doet ook Todo Edmunds op de bas die er stevig op los plukt. Vooral de meer funky nummers liggen hem prima en laat hij strakke soli horen net zoals gitarist Shawn Starski. Hij leeft zich uit op zijn Fender en stuurt met de regelmaat van de klok bijtende licks door De Weegbrug. De man op de achtergrond, drummer Ed Michaels, gaat daarin mee op de drums, het ziet er zo eenvoudig uit wat hij doet. Maar iedere slag is strak en doordacht een puike drummer is het die al met Alvin Youngblood Heart heeft gespeeld en dus over heel wat ervaring beschikt.

Van de ene verbazing vallen we in de andere, zo speelt de band een punkblues nummer ‘Prtyptophan Pterodactyl’ en dan de wals getiteld ‘Enlightement’ Tussendoor horen we uiteraard ook nog eens stevige bluesnummers zoals het overbekende en door iedereen gecoverde ‘Hip Shake’. Maar de uitvoering die hij speelt is haast ongeëvenaard. Lekker lang trekkend op zijn harp met flinke gitaar licks erbij klinkt het nog imposanter en voller.
Met een kleine break van ongeveer een half uur speelt de band een optreden van bijna drie uur en passeren, uit zijn ondertussen tot acht cd’s aangegroeide repertoire, ons diverse bekende en minder bekende songs.
Opvallend tijdens zijn optreden is de lengte van de nummers die ze spelen. Gemiddeld duren de songs vijf tot zes minuten. Dat heeft er ook mee te maken dat Jason Ricci zijn harpspel tot op het bot uitspint en daarnaast zijn muzikale vrienden hetzelfde laat doen. Maar op het solowerk van Jason Ricci staat geen maat. Die gast moet een longinhoud hebben van een professioneel wielrenner die de Alpe d’Huez opgaat als je ziet hij zonder adem de toon onafgebroken kan aanhouden of spelen.

De mensen die hem op Moulin Blues zagen, getuigen dat dit optreden nog beter is dan ze gezien hebben op het festival. Ondanks de problemen met zijn harpversterker, volgens Jason, heeft hij niet aan alle verzoekjes kunnen voldoen. Maar zijn toegift draagt hij wel op aan een van de aanwezige toeschouwers. Hij bezweert ons maar één toegift te spelen, maar verteld ons niet erbij dat je dan weer tien minuten verder bent.

Jason Ricci and New Blood overtuigt eens te meer dat ze tot de absolute top behoren in de blues, we zullen nog veel van hem vernemen.