No Matter What I Do -
Hook Herrera

 
 

 
 
 

Zo hoor je jaren niets meer van hem en zo zie en hoor je hem op het podium van het Kwadendamme Bluesfestival waar hij samen met Coupe de Grace de sterren van de hemel speelde. In die tijd heeft hij de dood in de ogen gekeken een ernstige ziekte overwonnen en is er toch een en ander veranderd.

Inmiddels is hij weer terug en wel met een prima album getiteld: “No Matter What I Do” een titel die al aangeeft dat hij over sommige dingen anders is gaan denken. Maar over één ding is hij hetzelfde blijven denken en dat is zijn muziek.
Het bewijs daarvan wordt geleverd met de elf tracks op dit album waarbij hij bijgestaan wordt door enkele fantastische, wat zeg ik? Enkele van de beste gitaristen die er in dit wereldje rondlopen. Wat te denken van: Billy Gibbons; Kirk Fletcher en Junior Watson? Verder werken aan dit album mee: Stephen Hodges en Matt Abts op drum en John Bazz en Greg Boaz afwisselend op de bas. En uiteraard Hook zelf die zich als multi-instrumentalist ontpopt. Vooral bekent als mondharmonicaspeler en zanger neemt hij hier ook de slide-gitaar, de claves en cajon ter hand. Dit allemaal tezamen moet, en kan ook niet anders, dan een album opleveren van bovengemiddeld goed niveau.

En dat is ook zo… Ieder nummer voor zich zijn juweeltjes te noemen en zelfs de drie covers: ‘If You Ever Need’;  ‘Had My Fun/Going Down Slow’ en ‘La Guanabana’ komen erg sterk uit de hoek.

In ieder geval wordt er geopend met de titeltrack ‘No Matter What I Do’ dat gaat, zoals meestal bij Hook, over vrouwen, liefde en problemen uit het leven. Hoe treffender kun je dat doen dan met een tribute aan de stijl van de oude meesters zoals de al eerder genoemde Sonny Boy. Dit wordt nog eens extra versterkt door de geknepen soms klagende klank in de stem van Hook hier aangevuld door Junior Watson op gitaar. Deze laatste wisselt regelmatig van plek met Kirk Fletcher.

Als je het nummer ‘Sweet Memory’ beluistert dan hoor je duidelijk soulinvloeden. De gitaarpartijen komen hier van Kirk Fletcher. Een goede mix van soul en blues levert een prachtig slowblues nummer op. Geen nummer om bij weg te sluimeren maar juist om attent te blijven op de tekst. Want die heeft heel wat te vertellen.

Billy Gibbons speelt op gitaar in het met flamenco invloeden overgoten ‘Flamenco Soul’. De basis blijft de blues terwijl door het inzetten van de akoestische gitaar samen met de claves en cajon (door Hook) krijg je die mix van blues en flamenco. Het nummer heeft hij geschreven in Spanje nadat hij voor de eerste keer Raimundo Amador samen met B.B. King aan het werk heeft gezien. Verder valt natuurlijk het typische gitaar geluid van de ZZ-Top frontman op.

Iedereen kent Hook Herrera als een formidabel mondharmonicaspeler, een feit dat wel op ieder nummer te horen is.  ‘Learnin’ is een nummer waarop je kunt horen hoe goed Hook is op de mondharmonica. In dit nummer haalt hij daarvoor alles uit de kast. Ook bij ‘Might Be A Fool’ krijg je datzelfde gevoel zoals hierboven beschreven. Twee moddervette bluesnummers met een traditionele achtergrond.

Zijn vertolking van ‘If You Ever Need Me’ van Lightnin’ Slim is erg mooi, zeker de huilende zang van hem geeft het nummer iets extra’s net zoals het ingetogen Kirk Fletcher. Zoals het hier gecoverd wordt klinkt het misschien nog wel triester dan het origineel.

Meer schwung krijgt de samenvoeging van de nummers  ‘Had My Fun en Going Down Slow’ met stevige harpsoli en een erg strak spelende Kirk Fletcher. Een uptempo werkje waar de beentjes niet bij stil kunnen blijven staan en een nummer zoals we Hook Herrera kennen.

Blues is niet aan taal gebonden zo blijkt met het afsluitende nummer ‘ La Guanabana’. Een Spaanstalig nummer geschreven door de Mexicaan Antonio Diego Garcia De Leon, en meer Latijns-Amerikaanse invloeden. Het klinkt lekker en geruststellend al hoewel het onduidelijk is waarover men zingt. Maar dit nummer is volgens Hook de richting die hij op wil gaan bij een volgende CD. Dus dat kan dan wat beloven.

Ik heb het idee dat Hook Herrera met dit album zich weer heeft bevestigd als topper in de blues. En ik hoop dat we nog vaak wat van hem kunnen horen of zien.

 

Home    Recensies