Zo hoor je jaren niets meer van hem en zo zie en hoor je
hem op het podium van het Kwadendamme Bluesfestival waar
hij samen met Coupe de Grace de sterren van de hemel
speelde. In die tijd heeft hij de dood in de ogen
gekeken een ernstige ziekte overwonnen en is er toch een
en ander veranderd.
Inmiddels is hij weer terug en wel met een prima album
getiteld: “No Matter What I Do” een titel die al
aangeeft dat hij over sommige dingen anders is gaan
denken. Maar over één ding is hij hetzelfde blijven
denken en dat is zijn muziek.
Het bewijs daarvan wordt geleverd met de elf tracks op
dit album waarbij hij bijgestaan wordt door enkele
fantastische, wat zeg ik? Enkele van de beste gitaristen
die er in dit wereldje rondlopen. Wat te denken van:
Billy Gibbons; Kirk Fletcher en Junior Watson? Verder
werken aan dit album mee: Stephen Hodges en Matt Abts op
drum en John Bazz en Greg Boaz afwisselend op de bas. En
uiteraard Hook zelf die zich als multi-instrumentalist
ontpopt. Vooral bekent als mondharmonicaspeler en zanger
neemt hij hier ook de slide-gitaar, de claves en cajon
ter hand. Dit allemaal tezamen moet, en kan ook niet
anders, dan een album opleveren van bovengemiddeld goed
niveau.
En dat is ook zo… Ieder nummer voor zich zijn juweeltjes
te noemen en zelfs de drie covers: ‘If You Ever Need’;
‘Had My Fun/Going Down Slow’ en ‘La Guanabana’ komen erg
sterk uit de hoek.
In ieder geval wordt er geopend met de titeltrack ‘No
Matter What I Do’ dat gaat, zoals meestal bij Hook, over
vrouwen, liefde en problemen uit het leven. Hoe
treffender kun je dat doen dan met een tribute aan de
stijl van de oude meesters zoals de al eerder genoemde
Sonny Boy. Dit wordt nog eens extra versterkt door de
geknepen soms klagende klank in de stem van Hook hier
aangevuld door Junior Watson op gitaar. Deze laatste
wisselt regelmatig van plek met Kirk Fletcher.
Als je het nummer ‘Sweet Memory’ beluistert dan hoor je
duidelijk soulinvloeden. De gitaarpartijen komen hier
van Kirk Fletcher. Een goede mix van soul en blues
levert een prachtig slowblues nummer op. Geen nummer om
bij weg te sluimeren maar juist om attent te blijven op
de tekst. Want die heeft heel wat te vertellen.
Billy Gibbons speelt op gitaar in het met flamenco
invloeden overgoten ‘Flamenco Soul’. De basis blijft de
blues terwijl door het inzetten van de akoestische
gitaar samen met de claves en cajon (door Hook) krijg je
die mix van blues en flamenco. Het nummer heeft hij
geschreven in Spanje nadat hij voor de eerste keer
Raimundo Amador samen met B.B. King aan het werk heeft
gezien. Verder valt natuurlijk het typische gitaar
geluid van de ZZ-Top frontman op.
Iedereen kent Hook Herrera als een formidabel
mondharmonicaspeler, een feit dat wel op ieder nummer te
horen is. ‘Learnin’ is een nummer waarop je kunt horen
hoe goed Hook is op de mondharmonica. In dit nummer
haalt hij daarvoor alles uit de kast. Ook bij ‘Might Be
A Fool’ krijg je datzelfde gevoel zoals hierboven
beschreven. Twee moddervette bluesnummers met een
traditionele achtergrond.
Zijn vertolking van ‘If You Ever Need Me’ van Lightnin’
Slim is erg mooi, zeker de huilende zang van hem geeft
het nummer iets extra’s net zoals het ingetogen Kirk
Fletcher. Zoals het hier gecoverd wordt klinkt het
misschien nog wel triester dan het origineel.
Meer schwung krijgt de samenvoeging van de nummers ‘Had
My Fun en Going Down Slow’ met stevige harpsoli en een
erg strak spelende Kirk Fletcher. Een uptempo werkje
waar de beentjes niet bij stil kunnen blijven staan en
een nummer zoals we Hook Herrera kennen.
Blues is niet aan taal gebonden zo blijkt met het
afsluitende nummer ‘ La Guanabana’. Een Spaanstalig
nummer geschreven door
de Mexicaan Antonio Diego Garcia De Leon,
en meer Latijns-Amerikaanse invloeden. Het
klinkt lekker en geruststellend al hoewel het
onduidelijk is waarover men zingt. Maar dit nummer is
volgens Hook de richting die hij op wil gaan bij een
volgende CD. Dus dat kan dan wat beloven.
Ik heb het idee dat Hook Herrera met dit album zich weer
heeft bevestigd als topper in de blues. En ik hoop dat
we nog vaak wat van hem kunnen horen of zien.