Ondanks dat zondag 18 april maar weinig bluesliefhebbers naar De Weegbrug zijn gekomen heeft de band uit Italië toch voor een waar bluesfeestje gezorgd. Of het nu druk is of niet, de band gaat er altijd met veel zin en volle overtuiging er tegenaan.
Op dit moment maakt de band een kleine toer door Nederland, België en Groot Brittannië en een bezoek aan bluescafé De Weegbrug in Roermond is daar altijd een vast onderdeel van.
 

Het is kwart over zes als Franco Limido, zang en harp samen met zijn medebandleden, Marco Limido, gitaar, Stefania Avenali drums en Davide Bianchi bas start met het nummer ‘Flatland Shuffle’. Een eigen nummer van hun recent verschenen cd “Paddy’s Blues”. Een erg sterk nummer is, ook van eigen hand, ‘I Ain’t Breakin Down’. Hierin is een hoofdrol weggelegd voor Marco Limido die een mooie solo op gitaar ten beste geeft. Fraai ook is hun uitvoering van ‘Divin Duck’, een nummer uit het begin van de vorige eeuw en geschreven door Sleepy John Estes. Hun uitvoering is uiteraard moderner uitgevoerd en met een volledige band gespeeld. Dit levert dan ook een goede vertolking op. Maar ook Franco Limido levert op zijn harp een stevige solo af in het eigen nummer ‘Lookin For A Woman’. Dit is een nummer waarmee de band het publiek erbij betrekt door te vragen om samen met hen het nummer mee te fluisteren. De instrumenten blijven achterwege en iedereen in De Weegbrug fluistert de tekst samen met Franco mee. Mooi om te zien hoe de band het publiek op zijn hand krijgt.

Dat ze de gewaardeerde bluesmuzikanten als Jimmy Reed en Willie Dixon eren getuigt hun uitvoeringen van ‘You Don’t Have To Go’ en ‘Mad Love’. Twee nummers die uitstekend worden gespeeld en dat vind ik niet alleen maar ook het aanwezige publiek. De band speelt strak, enthousiast en bovendien zeer goed. Alle vier muzikanten beheersen hun instrumenten tot in de puntjes en is het een geheide eenheid.
Na een korte onderbreking gaat de band verder met hun tweede set en is de inzet, Sonny Boy Williamson II: ‘Keep Your Business. Uiteraard wordt dit weer gevolgd door eigen werk afkomstig van hun albums: “Paddy’s Blues”, “Live In Nottingham” en “Walk” en krijgen we te horen o.a.: ‘Bourbon Dream’, ‘Left My Town’ en ‘Every Morning’. En natuurlijk kan de titeltrack van hun laatste album ‘Paddy’s Blues’ niet ontbreken op de setlist.
 Zo nu en dan volgt er weer een cover waarvan ‘Easy’ van Big Walter Horton en ‘Funky Butt’ van Muddy Waters schitterende voorbeelden zijn.

De band heeft er veel zin in dat is wel te merken en de sfeer die er op het podium heerst. Dat werkt ook door op het publiek, menigeen dans en zingt met de band mee. Jammer dat het overgrote deel van het publiek het laat afweten.
Family Style wordt door het publiek bedankt met de vraag naar een toegift waarop de band maar al te graag ingaat. De zondag wordt daarmee op een prima manier afgesloten en kunnen we weer met een lekker gevoel aan de slag op maandag. Jammer is het dat er maar zo weinig mensen naar dit café komen. Er zijn maar weinig gelegenheden in deze regio die zoveel aan de blues doet. Niet alleen de bands zijn de moeite waard om te bezoeken maar ook een ondersteuning aan dit initiatief verdiend de nodige waardering.