Het is een poosje stil geweest op bluesfront in De Kroeg. Maar vrijdag 1 februari hebben de nieuwe eigenaren Joost en Esther de Italiaanse band Family Style naar hun etablissement gehaald. Met dit tweede optreden van deze band hier is het bluesseizoen in De Kroeg weer begonnen.

Family Style, een kwartet uit de nabije omgeving van Milaan, is gevormd rondom de broers Marco (gitaar) en Franco Limido (zang en harp) aangevuld met Gigi Biolcati op drums en Davide Bianchi op de bass. Hun muziekstijl is te omschrijven als Chicago blues met een mediterraan accent dat tot uiting komt in eigen werk maar ook schitterende interpretaties van bekende bluesmuzikanten. Hierdoor krijgt het geringe aantal bezoekers een goed gevarieerde set voorgeschoteld. Het ziet er allemaal gelikt uit, en zoals je van Italiaans design mag verwachten zit het hem hier ook in de details. Neem nu de ‘bullit’ waarin Franco Limido zijn harptonen blaast. Opvallend ‘Ferrari’-rood en voorzien van glitters. Da’s toch echt design…?  Italiaans design wel te verstaan.
Hun optreden klinkt als een klokje, hier en daar een kleine mistoon maar niet storend. Ik geniet van enkele goede nummers die op de setlist voorkomen. Waarvan het instrumentale ‘Cannonball’ prachtig klinkt. Vooral het schilderwerk is verbazingwekkend goed, een ode aan Freddy King. En van hun eigen repertoire is het nummer ‘Livin, Lovin, Drinkin’ een sterk nummer dat aan alle eisen van de Chicago blues voldoet, stevig, indringend en vooral melodieus. Het nummer ‘Divin Duck Blues’, geschreven door Sleepy John Estes, wordt buiten dat het goed wordt gespeeld ook nog met een leuke performance van Marco uitgebeeld.
Sterke kracht binnen de formatie is dan ook ongetwijfeld frontman Marco Limido. Hij zingt de blues met een zuivere en donkere stem en zijn strakke harpspel. Met humor en vooral een goed uigebalanceerde songkeuze zet de band een strakke set neer.
Tijdens dit optreden speelt de band een nummer of zestien, niet allemaal spetterend, maar gewoon goed. Family Style is dan ook niet een echte ‘topper’. Maar zit niet ver van deze top af, en het is ook daarom geen verrassing dat een topmuzikant als Gene Taylor met hen een Italiaanse toer gaat afwerken. Met een lekker in het gehoor liggende boogie medley sluit de band dit optreden af. Dit tot ontevredenheid van het publiek die graag nog een toegift wil.
We krijgen twee toegiften van de band, in de eerste toegift spelen ze het nummer ‘Someone’ na het nuttigen van een pilsje besluit de band om mrt de tweede toegift het optreden ‘echt’ af te sluiten met het overbekende ‘I Need Your Love So Bad’ bekend van o.a. Fleetwood Mac maar ook van Flavium. Zowel het publiek als ook ik hebben genoten van een prima optreden.