Door een stevige blazersectie en zijn stevige gitaarpartijen klinken enkele nummers vol en bombastisch. Verrassend daarbij is zijn warme soulvolle stem. Deze zorgt dan weer voor enige integriteit waardoor het bombastische enigszins wordt afvlakt en in toom gehouden.
Eric Lindell heeft het grootste deel van de vijftien songs zelf geschreven en ondanks zijn kwaliteiten daarin is het niet zo vreemd dat we verrast worden met nummers zoals: ‘I Can Get Off On You’ van Waylon Jennings; ‘Here Come The Blues Again’ van Delbert McClinton en van oudgediende Buck Owens heeft hij ‘Crying Time’. Alle drie bijzonder sterke uitvoeringen maar dan op Eric’s eigen manier gespeeld.
Op de meer bluesy nummers ‘If Love Can’t Find My Way’, ‘It’s A Drag’ en op de cover van Delbert McClinton verleent Sean Carney op harp zijn medewerking. Dat is dan ook net de byte die de nummers de benodigde bluesimpact geven. Daarnaast zingt hij op de achtergrond nog bij enkele nummers mee. Heel iets anders daar en tegen is het nummer ‘The Look’, Een uptempo nummer met nogal wat funky invloeden met daarop een opvallende saxofoonsolo van Jimmy Carpenter.