|
Lustrumeditie Else Where Blues
muzikaal geslaagd
Zaterdag 22 mei 2010
|
De
vijfde editie van het kleine bluesfestival Else Where Blues heeft na
vier succesvolle uitgaven de wind even niet mee. Ondanks een sterke
programmering zijn er mede door het warme weer en de live uitzending
van de finale Champions League minder bezoekers naar dit festival
gekomen dan voorgaande jaren.
De bands hebben zich daardoor echter niet uit het veld laten slaan
en hebben er zelfs nog een steentje boven op gedaan, getuige de
reacties van de diehards bluesliefhebbers die wel naar café Friends
zijn gekomen.
In
concurrentie met het voetbal start The Cobbler Blues Band een half
uurtje later. Deze vijfmans formatie uit de regio Venlo heeft zich
al tijdens de eerste editie van Else Where Blues bewezen en opent
het festival met het nummer: ‘Rattle Shake Snake’. Een echte
Blueskraker die ze laten opvolgen met een prima uitvoering van ‘So
Low Down’. Heel langzaam aan loopt het publiek binnen en raakt het
gebied voor het podium redelijk bevolkt. Dat is een extra opsteker
voor deze band wat goed merkbaar is in hun spel. De bluesliefhebbers
worden vergenoegd met goed coverwerk zoals: ‘Mojo Workin’,
‘Loanshark Blues’ en ‘Hip Shake Baby’. Voor hen geen probleem om het
publiek te amuseren met goede muziek. Zij sluiten hun uitstekende
optreden af met de toegift ‘Messin’ With The Kid’ van Rory Gallagher.
Na
een korte ombouwpauze volgt de Zuidlimburgse formatie Booz ’n Blues
The Cobbler Blues Band op. De band staat bekend als stemmingmakers
in de bluesscene. Zij doen dat met diverse stijlen blues maar ook
met puur enthousiasme, goede muziek en ontzettend veel plezier. Hun
aanstekelijke optreden zorgt ervoor dat het nog warmer is in café
Friends in Helden. Een setlist bestaande uit coverwerk en eigen werk
zorgt voor een optimale stemming. Hun uitvoering van: ‘The House is
Rockin’ en ‘Dust My Broom’ zijn uitstekend te noemen. Vooral het
gitaarspel van Roger Quax en Roy Dautzenberg zorgen voor een stevige
bluesnoot. Voeg daarbij de performance en de opzwepende zang van
John Jeukens en vergeet vooral niet de overige bandleden die
hierbij onmisbaar zijn. De band speelt niet alleen maar het stevige
werk ook slow blues staat bij hen hoog op het lijstje. Zo kunnen we
genieten van het eigen nummer ‘To Young To Die’. Een nummer dat ik
graag live hoor en van kan genieten, blijkbaar ben ik niet de enige
daarin. Met Jeff Healey’s ‘See The Light’ besluiten zij hun toegift,
die ze verplicht door het publiek, spelen. Een lekkere opsteker deze
band die met hun optreden voor nog meer stemming en sfeer zorgen.
The
Bluescrowns gaan nog een stapje verder, sinds enige tijd gereduceerd
van een vijfmans formatie tot een kwartet, het dak gaat er
spreekwoordelijk vanaf. Een absolute topband die als enigste
Nederlandse bluesband op het Chicago Bluesfestival heeft gespeeld.
Nederland, België en Duitsland hebben ze ondermeer getoerd met Liz
Mandeville, Little Willie Littlefield en Lynwood Slim. Hun debuut-cd:
“Person To Person”, met daarop eigen werk en covers, werd door de
pers goed ontvangen. Hun muziekstijl begeeft zich tussen
traditionele blues, Westcoast en een mix van hedendaagse
bluesstijlen. Een optreden dus met een grote variatie aan
bluesstijlen valt ons ten deel. En het lijkt wel alsof er een nieuwe
band is geboren, zo intens, sterk, getalenteerd, maar bovenal met
zoveel enthousiasme staan deze mannen op het podium. Hier staat een
powerkwartet dat voor meer dan 100% zich in het zweet werkt om het
publiek te amuseren met steengoede bluessongs. Van iedere muzikant
is het genieten waarbij vooral gitarist Paul Voestermans en
zanger/harpspeler/saxofonist Daan Prevoo niet te stuiten zijn. Deze
laatste laat het ook niet na om het publiek nog meer op te jutten.
Hij gaat geregeld tussen het publiek staan en op de tapkast spelen.
Iets wat het publiek wel aanstaat en dat laat zich zeker niet
onbetuigd, zij uiten zich in het meezingen, klappen en dansen en
natuurlijk om het vragen voor een toegift. Ondanks het late uurtje
sleept de band er nog twee toegiften uit.
Na het wegvallen van de toetsenist heb ik het idee dat The
Bluescrowns een nieuw bluesleven zijn begonnen met nieuw en oud werk
dat bijzonder goed aansluit zoals wel gebleken is. Zij sluiten een
van hun beste optredens af die ik ooit heb mogen meemaken. Het was
een superoptreden van een ‘nieuw’ powerkwartet in oprichting die
daarnaast ook een zeer geslaagde muzikale lustrumeditie van Else
Where Blues afsluiten.
|
|