logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Kill Me With Your Love - The Dynamite Blues Band

Tekst: Wil Wijnhoven

DBBEigenlijk ligt dit album al veel te lang op mijn bureau om beschreven te worden. Maar het tweede album van The Dynamite Blues Band verdient zeer zeker een recensie.
Met de titel “Kill Me With Your Love” verlaten ze niet hun vertrouwde paden maar zoeken wel terdege de grenzen van de blues en rock op. Na hun debuutalbum “Shakedown & Boogie” is dit met het nieuwe album nog meer. Het kwartet is onder meer de IJland studios en Studio Americain in Amsterdam ingedoken en kwamen eruit met dit toch wel verrassende album met daarop alleen maar eigen werk.

De bluesharp, de lekker lopende gitaarlicks, het kittige, het intense zijn gebleven en wat nog belangrijker is het enthousiasme dat er nu nog meer vanaf spat.
Nu heb ik bij het luisteren van dit album ook de live-optredens in mijn hoofd en valt me op dat menig nummer hierop net zo spettert als op het podium. Neem nu eens de openingstrack: ‘Even If You Want To’ of de titeltrack dan klinkt dat net zo vet als live.

Voor diegene die “Big Blind” nog kennen is dit misschien wel even wennen maar dat is eigenlijk bij het eerste nummer wel gedaan. Natuurlijk moet ik ook bij ‘Dirty Minded’ even knipperen met mijn ogen, dit is heel iets anders dan we eigenlijk kennen. Maar dat is dan ook net weer het fraaie van dit album, het verrassende, de variatie en toch herhaaldelijk die bluesnoot erin verwerkt zorgt voor hele spannende songs. Het gaat van uptempo zoals het surf-achtige ‘Trash and Rumors’ tot bijna tearjerkers als ‘Strong Love’. Vooral dat laatste weet me wel bij de strot te grijpen. Of ‘Wes’, die net getrouwd is, hierin zijn verhaal verteld weet ik niet. Maar hij zingt het zo pakkend, gemixed met het intense gitaarspel van JJ is dit voor mij een van de mooiste tracks op het album. In mijn radioprogramma ‘Breeker’s Eve is hij al kippenvelletje van de week geweest. En daar kreeg ik toen direct gelijkgestemde die dit een pakkende song vonden.

‘Dynamite Momma’, een track dat richting rock ’n roll gaat klinkt zoals in de jaren vijftig. Hierbij valt me gelijk het strakke drumwerk van Niels Duindam op. Hij drumt er hier heel soepel maar strak op los en dan aangevuld met die heerlijke licks van JJ en niet te vergeten de baspartijen van Renzo van Leeuwen maken dit een voortreffelijk rock ’n roll song.
Nu heb ik maar een paar nummers besproken en bij iedere song komen we wel een andere muzikale inslag tegen.
En natuurlijk kom je zeker de blues tegen zoals je kunt beluisteren op ‘Too Busy’ dat heel stevig klinkt en de grenzen van de rock dicht in de buurt komt. De bluesharp en de zang van Wes worden hier moddervet naar voren gehaald en dat wordt nog eens extra onderstreept door de bas en de drumpartijen.

En ineens kom je weer bij een ballad-achtig nummer uit met als titel: ‘Two Sides’. Een nummer met blazers erbij dat klinkt als een klok. En dan Wes met zijn zang waarbij hij het rauwe randje gelukkig niet heeft geslepen maar gelaten zoals we het kennen. Hier en daar dan toch wel iets gladder gepolijst maar dat past hier wel.
Als ik dan bijna op het einde kom van “Kill Me With Your Love” hoor ik toch enigszins Big Blind. Ik heb het over ‘This Ain’t Over’. Alle ingrediĆ«nten die we in het verleden ook bij Big Blind tegen zijn gekomen tref ik hier ook aan. Hun afkomst hebben ze niet verloochend zoals blijkt.
Het album wordt afgesloten met: ‘Misery’. Let hierbij eens op hoe mooi Wes de blues vertolkt op zijn mondharmonica.

Wordt hiermee een deur geopend voor de toekomst naar iets muzikaals dat we kennen van dit kwartet? Laten we gewoon maar eens afwachten, maar dat er iets nieuws aankomt daar ben ik vast van overtuigd. En eerlijk gezegd verheug ik me daar al op.