|
Sterke
optredens tijdens Duvelblues
Zaterdag 29 mei 2010
|
 In
het Belgische plaatsje Puurs onder de rook van Antwerpen is zaterdag
29 mei weer het jaarlijks terugkerende festival “Duvelblues”
gehouden. In de perfecte ambiance van het “Hof van Coolhem” staan op
twee podia zeven bands en muzikanten geprogram-meert. Toppers uit
binnen- en buitenland waarbij de States oververtegenwoordigd zijn
zullen het redelijk opgekomen publiek amuseren met goede muziek.
 De
uit Nederland afkomstige band Bradley’s Circus, gevormd rond
zangeres Mattanja Joy Bradley, zal volgens schema om half vier de
aftrap in handen nemen. Maar door verkeersproblemen loopt dit bijna
een uur uit waardoor de band maar enkele nummers kan spelen om
afgelost te worden door de Belgian Blues Legends. Maar wat de band
speelt spettert van begin tot einde, de setlist is opgebouwd uit
covers en eigen werk van hun recente album. Veel bezoekers vinden
het bijzonder jammer dat deze band noodgedwongen te weinig speeltijd
krijgt.
 De
Belgium Blues Legends herbergt inderdaad legendes van Belgische
bodem die naam hebben gemaakt in de gehele blueswereld. Rondom
Marino van Noppe hebben zich verzameld Marc T, Wuff Maes en Willy
Willy. Niet het minste kwartet zou ik zo zeggen en het fraaie
daarvan is dat ze dat ook nog eens duidelijk bewijzen met een
verdraaid goed optreden boordevol sterke songs van gemêleerde
muziekstijlen. Met aanvang van hun optreden loopt het schema weer
praktisch normaal maar eigenlijk is een uurtje van een dergelijke
band ook nog kort. Gezien hun kwaliteiten en sterke optreden had het
naar mijn idee, maar ook het publiek langer mogen zijn.
De organisatie heeft er voor gekozen om tijdens de ombouwpauzes in
de ‘Tiendenschuur’ soloartiesten te laten optreden. Dit jaar heeft
men gekozen van Samuel James en Eden Brent die beide ieder twee sets
zullen spelen. De eerste doet dat met voornamelijk traditionele
blues die herinnerd aan mensen als Charly Patton
en Son House waarvan hij ook songs vertolkt. Zijn recente album is
door de critici goed ontvangen. Hij laat ook nog maar eens horen dat
hij een meester is in de slide maar ook op de resonator goed zijn
weg weet te vinden. Voor de liefhebber is dit op en top genieten.
Wat betreft de tweede artiest op dit podium, Eden Brent, hebben we
te maken met een dame die een dijk van een stem heeft en zichzelf
begeleidt op piano. Niet direct mijn ding maar haar keuze om blues,
jazz en soul te combineren en te mixen valt toch in goede aarde. Ik
moet zeggen dat ik van menig nummer ook wel kan genieten.
De organisatie is het gelukt
om voor een eenmalig optreden Henry Oden en Craig Horton naar Puurs
te halen. Samen met de West Coast Blues Conspiracy, een line-up
bestaande uit de Nederlandse band Fat Harry & The Fuzzy Licks mag je
omschrijven als de eerste ‘echte’ buitenlandse topper op dit
festival. Beide heren hebben naam gemaakt als muzikant en
tekstschrijver voor o.a.: Joe Louis Walker en Freddie King. De
mensen in de tent trekken massaal richting podium om dit optreden
van dichtbij te volgen. En ondanks de hoge leeftijd van Henry Oden
gaat hij nog steeds als een speer en een flitsend optreden valt ons
ten deel. Natuurlijk mag deze band niet van het podium
 voordat
ze ons een toegift gunnen. Graag gedaan en met veel plezier
ontvangen door het publiek.
Teeny Tucker, de zangeres
die onderscheiden is met een BBMA award voor Female Bluesartist
2008, heeft een goede stem en kent de blues van haver tot gort. Toch
weet zij mij niet te imponeren met haar optreden. Ondanks de goede
band onder leiding van gitarist Robert Hughes had ik toch meer
verwacht van dit optreden. Maar haar medley met o.a. het nummer
Hounddog en het memorabele moment waar zij een ode brengt aan Martha
Wright met het nummer ‘Ain’t That The Blues’ zijn er toch om in te
lijsten.
Echter gezien de reacties
van het publiek is de absolute top-act voor dit jaar ongetwijfeld
Tommy Castro met zijn band. Deze gitarist uit California (USA) staat
sinds vorig jaar ruimschoots in de belangstelling. Muzikaal gezien
is het een superartiest die met een mix van rock, blues en soul
zonder enige problemen het publiek ruim twee uur aan zich weet te
binden. Al direct met het openingsnummer ‘Good Fool’ is de trend
voor de komende uren gezet. De band stoomt flink door en ze
serveren ons songs zoals: ‘I Feel’; ’Serve Somebody’ en natuurlijk
het overbekende ‘Sex Machine’ van James Brown. Zoals Bradley’s
Circus is gestart zo verloopt ook het optreden van deze band. Het
spettert van begin tot einde en zelfs met twee toegiften is het
publiek niet stil te krijgen, maar ja als het zondagmorgen twee uur
is moet je er toch uiteindelijk een punt achter zetten.
Ondanks dat er iets minder
publiek is geweest dan verleden jaar is de stemming weer opperbest
te noemen in Puurs. Mede door een sterke programmering en een goede
organisatie, waarbij ook gedacht is aan de innerlijke mens, is
Duvelblues 2010 voor het aanwezige publiek weer een succes geworden.
Voor de organisatie hoogstwaarschijnlijk ook want voor 2011 zijn we
weer allemaal van harte welkom in Puurs.
|
|
