Dede Priest, de Amerikaanse zangeres die al enkele jaren in Nederland verblijft, heeft na het succes van het album “Candy Moon” de tendens doorgetrokken naar haar nieuwe album “Kinky At The Root”. Dit schijfje evenaart minimaal de kwaliteiten van eerder genoemd album. In sommige gevallen stijgt de kwaliteit er bovenuit.
De zangeres met haar warme en soulvolle stemgeluid combineert op ingenieuze wijze blues, soul en jazz met elkaar in door haar veelal zelf geschreven nummers. Bij dat schrijven heeft ze ondermeer ook hulp gekregen van Hans Klerken, Harry Boudine, Raymond Nijenhuis en Richard van Bergen.

Een uitgebreide begeleidingsband staat achter haar om dit album mede op topniveau te brengen. Niet alleen haar vaste begeleiders: Richard van Bergen op gitaar; Govert van der Kolm achter de toetsen; Roelof Klijn op bas en Jody van Ooijen achter de drumkit, maar ook de gitaristen Raymond Nijenhuis en Jimmy Reiter; toetsenist Mike Roelof; trompettist Ruud Breuls ; Gait Klein Kromhof op de bluesharp; JJ Goosens achter de drum en Erik Spanjers met percussion verlenen hierop hun hooggewaardeerde kwaliteiten.

Dit hele pakket muzikanten levert een album af met daarop vijftien heel ingetogen nummers die met de meeste intensiteit worden bezongen. Dede Priest beheerst haar stem tot in de puntjes en of je het nu hebt over het openingsnummer met bluesinvloeden: ‘Lips Of A Friend’ of het meer jazzy: ‘Chicken Or The Egg’, het speelt voor haar totaal geen rol. Zij zingt het perfect, wat me trouwens ook opvalt bij het laatst genoemde nummer is de trompet. Op een prima wijze ingezet een extra jazzy ondersteuning.

Titeltrack ‘Kinky At The Root’ heeft een steviger intro op gitaar waardoor het ook iets meer soul heeft. En Dede? Die zingt hier, net zoals op de andere nummers,  de sterren van de hemel. Maar hier lijkt het alsof ze nog meer gedoseerd en intens haar stem inzet, iets dat goed past in deze stijl van dit nummer.

Echte blues is de ode aan Freddie King in het nummer ‘Freddie King Way Down Deep’. Hier speelt Jimmy Reiter gitaar in een stijl als wijlen Freddie King. Een van de spannendste songs op dit album mag ik wel zeggen.

Een ballad mag op dit album niet ontbreken, ‘Purple & Satin’ is een nummer dat je gerust als ballad kunt omschrijven. Een opperbest soulnummer met een vleugje jazz en blues dat je raakt tot op het bot.

Een van de meest aansprekende nummers op het album is voor mij ‘Freedom Moan’. Een nummer dat alle kwaliteiten van alle meespelende muzikanten bundelt en hier maximaal tot uiting komt. Een kwestie van smaak? Misschien wel maar het niveau spettert er vanaf en daar kun je geen speld tussen krijgen.
Vijftien nummers die stuk voor stuk als toppers gelden, maken de aanschaf van dit album zeker de moeite waard. En voor de liefhebbers misschien zelfs een must.

Dat de blues de hoofdmoot vormt op “Kinky At The Root” mag zeker geen verrassing zijn maar het niveau van deze blues geïnspireerde nummers is wel zo hoog dat Dede Priest absoluut de titel van ‘Bluesdiva’ mag krijgen. Blues Queen is ze al een promotie naar ‘diva’ is hier zeker terecht en gelimiteerd.
Het zal mij verbazen indien dit album geen Award in de wacht zou slepen dit jaar.

www.dedepriest.com

Distributie:Sonic Rendezvous; promotie: Hans Broere (Broere Promotie)