|
De beuk erin met
Eric Sardinas & Big Motor
 Het
is donderdagavond 5 maart goed druk in MC De Bosuil voor het
optreden van de Amerikaanse gitarist Eric Sardinas. Samen met zijn
begeleidingsband Big Motor verzorgt hij in Nederland enkele
optredens waaronder dus ook hier in Weert. En het mooie daarvan is
dat er ontzettend veel liefhebbers op zijn afgekomen. Zelfs fans uit
Duitsland zijn naar Weert gekomen om hun favoriete bluesrocker te
zien en te horen. Het gaat dan gelukkig weer enigszins bergop met
dit muziekcentrum.
Op zijn dobro’s speelt Eric
Sardinas bluesrock met een stevige bite, op bas wordt hij begeleidt
door Levell Price en op drums door Bernie Pershey. Dat de dobro een
ultieme slide gitaar is bewijst Eric Sardinas tijdens het optreden
meer dan eens.
In leren broek met een opgetuigde Stetson, bijbehorende
cowboylaarzen en voorzien van een stevige baard verschijnt hij op
het podium en opent hij met ‘All I Need’. Een nummer van zijn niuwe
cd met een heel rustig intro dat echter snel over gaat op het
brutalere werk. Iets wat je regelmatig tegenkomt in het eigen werk
van Eric Sardinas.
De setlist van vanavond is opgebouwd uit zowel oud als nieuw werk en
zo nu en dan eens een cover. Het trio beschikt daarbij over een vrij
omvangrijk repertoire dat is uitgebracht op vier cd’s.
Dat Eric Sardinas een zwak heeft voor de oude bluesmeesters als:
Charlie Patton en Elmore James ondervindt je al snel bij de keuze
van de songs. Zo af en toe wisselt hij het stevige werk af met een
rustige song of zelfs een akoestisch nummer.
Ook zijn bandleden zijn uit het goede hout gesneden het basgepluk
van Levell Price is strak en meedogenloos, nooit storend maar wel
sterk aanwezig. Ik geniet ook van de drumpartijen die Bernie Pershey
loslaat op zijn Sonor drumkit.
Natuurlijk krijgt zijn nieuwe cd ”Eric Sardinas & Big Motor” veel
aandacht, de nummers ‘Ride’, ‘As The Crow Flies’ en ‘Find My Heart’
horen we spelen. Stevig en frisse bluesrock die zich niet schuldig
maakt aan de eentonigheid die bij deze muziekstijl al snel optreedt.
We missen de achtergrond zangeressen, die je wel hoort op de cd,
hier totaal niet.
Het trio gaat ook voor de volle honderd procent er tegen aan bij het
oudere werk zoals bij: ‘I Can’t Be Satisfied’, ‘Bittersweet’ en
‘Down To Whisky’. Dit zijn de nummers die de meeste mensen in De
Bosuil wel mee kunnen zingen.
Het is een uistekend live optreden waar hier en daar wel een klein
foutje valt op te merken maar niemand die zich daar aan stoort. De
kwaliteiten van gitarist en zanger Eric Sardinas poetsen zulke
oneffenheden onopvallend weg.
Na goed anderhalf uur
genoten te hebben van dit optreden wordt het laatste nummer ingezet.
Toch moet de band nog terugkomen voor twee toegiften. En als echte
bluesliefhebber gaat mijn hart open bij het ‘Doors’ nummer
‘Roadhouse Blues’ dat Eric opdraagt aan de onlangs overleden Jeff
Healey. Een nummer overigens dat Jeff ook op zijn repertoire had
staan. De tweede toegift is getiteld ‘Burning Love’ waarmee Elvis
grote successen had, een nummer dat hij prima op eigen wijze covert
en terug te vinden is op zijn nieuwe cd. En zo zijn we toch al bijna
twee uur verder als de tweede toegift uiteindelijk ook het einde van
dit optreden is.
Het is beslist de moeite waard geweest om deze ‘gitaarbeul’ aan het
werk te zien, dat hebben meerdere gedacht gezien het grote aantal
bezoekers dat naar De Bosuil is gekomen. De komende tijd zullen er
nog meer van deze goede bluesartiesten komen zodat het publiek zich
hier weer en masse kan tonen.
|
