Dit is het tweede album van de zangeres die altijd maar weer vergeleken wordt met Janis Joplin. Ik moet zeggen dat ik dat ook altijd voor ogen heb gehad. Echter bij het beluisteren van haar nieuwe release ‘Love To Beg’ heb ik dat proberen van me af te zetten.
Het is jammer genoeg niet helemaal gelukt en dat komt voornamelijk door haar stem die in sommige songs nogal wat wegheeft van Janis.
Het is allemaal niet meer zo spannend als bij haar debuutalbum, het nieuwe is er misschien vanaf of we zijn haar al gewend.
Maar bewonderenswaardig is zonder meer het feit dat zij de juiste mix tussen gospel, blues, rock, soul en R&B heeft gevonden in haar eigen werk. Twaalf nummers komen van haar hand en ‘I’ve Been Loving You’ is een pennenvrucht van Otis Redding.

De intensiteit, enthousiasme en bovenal energie die zij ‘live’ op het podium uitstraalt vindt je terug op dit studio album. Zij heeft alle mogelijkheden die beschikbaar zijn in een studio optimaal benut.
Het is natuurlijk niet alleen haar zangkwaliteit die haar nummers zo krachtig maken maar ook het stevige gitaarwerk van Jon Diamond die daar een steentje aan bijdraagt.
De titeltrack is tevens de opener van het album ‘Love To Beg’, een rockballad op haar lijf geschreven en precies herbergt wat Dana Fuchs uitstraalt, pure passie.
Goed getimed kiest zij zo nu en dan ook voor wat meer rustiger werk zoals het vierde nummer: ‘Keepsake’ een mooie liefdestrack met misschien wel autobiografische elementen.
De intro van ‘Faster Than We Can’ doet me enigszins denken aan ‘’Last Train To Clarksville” van The Monkees, maar na twee regels is dat al helemaal vervlogen en krijgen we een gepeperde rocksong. Meer bluesy gaat het toe op ‘Drive’ en dat heeft er onder mee te maken dat Jon Diamond buiten gitaar hier ook de harmonica bespeelt.

Een van de mooiste songs is de cover van Otis Redding. Deze wordt door Dana grandioos vertolkt en laat ze wel degelijk horen dat ze de soul in zich heeft. Heel gevoelig met blazers, rustgevende Hammond en intense zang van Dana en een tegensprekende gitaar zorgen voor een uitvoering die het een ´evergreen´ maken.

Het doel dat Dana Fuchs gesteld heeft: om een studio-album te maken die dezelfde uitstraling heeft als haar liveoptredens is prima gelukt. Ik vraag me alleen af of de titel van dit album wel op haar slaat? Moet zij om liefde bedelen… lijkt me stug. Maar ja… wie zal het zeggen.

Surf naar www.danafuchs.com en volg haar.