Nadat Coco Montoya in de bands van Albert Collins en John Mayall had gespeeld is hij op eigen benen gaan staan. Met veel succes heeft hij een naam opgebouwd als blues(rock)-gitarist. Hij staat bekend als een gitarist die van stevige muziek houdt en dat zou je ook op “I Want It All Back” verwachten. Maar dit album, geproduceerd door Keb’ Mo, heeft niets van dit alles maar juist het tegenovergestelde daarvan. Het album staat vol met hele rustige en soms gedistingeerde muziek die je kunt omschrijven als een mix van blues, soul doorspekt met Latijns-Amerikaanse invloeden. De openingssong ‘Hey Signorita’ spreekt daar boekdelen van. Maar ook hele gevoelige songs, bijna zoetsappig zoals zijn uitvoering van het nummer ‘Forever’. Een nummer dat geschreven is door het bekende trio Dozier/Gorman/Holland. Het is een prachtig gezongen en gespeelde song waarbij Coco heel subtiel te werk gaat.
Op alle songs is de lead gitaar natuurlijk in handen van Coco evenals alle zangpartijen, Keb’ Mo speelt op alle nummers de rhythm gitaar. Een ijzersterke en gouden combinatie zoals blijkt.
Een nummer waar het gitaarwerk van Coco in zijn beste vorm naar voren komt is: ‘Cry Lonely’ van Gary Nicholson. Hierop hoor je echt de kracht van Coco’s gitaarspel, heel intens, gevoelig en uitgesproken herkenbaar.
Van de elf nummers die op “I Want It All Back” is er een van Coco zelf namelijk het funky aandoende ‘Don’t Go Makin’ Plans’. Eigenlijk loopt dit nummer ten opzichte van alle andere nummers een beetje uit de pas hoewel het wel iets heeft maar minder met de blues. Daar tegenover staat zijn uitvoering van ‘Fannie Mae’. Een ouderwetse blueskraker die nog wat extra wordt aangedikt door de harmonica van Rod Piazza.
Het album wordt afgesloten met ‘Somebody’s Baby’, een nummer van Jackson Brown en dat nog steeds veel gelijkenis vertoond met de uitvoering van Jackson. Maar net als het oorspronkelijke nummer wordt dit ook fantastisch uitgevoerd. Er is niets mis mee om het nummer in oorspronkelijke staat te laten. Want wat goed is moet je niet veranderen en daar heeft Coco goed aan gedaan.

“I Want It All Back” is een prachtige luister cd waarop prachtige songs verzameld staan. Live gaat het er bij Coco altijd iets ruiger aan toe en wordt zo nu en dan iets rustiger ingebouwd. Op dit album is het juist omgedraaid, eigenlijk hoor je hier niets stevigs wat ook geen gemis is.

Dit album is uitgebracht op het RUF label (RUF1153).
Surf maar eens naar www.cocomontoya.com en lees meer over deze uitstekende gitarist.