logo-new-bluesbreeker

 

 

 


button-home

 

button-recensies

 

button-gastenboek

Bitter Midnight – Chris Bergson Band
Continental Blue Heaven

Tekst: Wil Wijnhoven

Chris BergsonHet heeft ruim 5 jaar geduurd alvorens Chris Bergson Band met een nieuw album op de proppen is gekomen. De uit New York afkomstige muzikant en songwriter weet op een listige wijze rock, blues, soul en funk met elkaar te mengen tot een frisse stijl muziek die hij zelf onder de noemer New York Blues plaatst. Het resultaat van dit alles is “Bitter Midnight”, een album met daarop elf songs.

Geopend wordt het met het funky ‘Pedal Tones’ waarbij ik eventjes moet denken aan Supersticious van Stevie Wonder echter daar stap ik al heel snel vanaf. Met de Wurlitzer en de gitaarpartijen wordt dit toch een stevig nummertje. Opvallend daarin vind ik het rauwe stemgeluid van Chris dat iets aparts in zich heeft.
Afhankelijk hoe hij zijn stem inzet gaat het soms ook richting de country zoals te horen is op het nummer: ‘5:20’ een nummer geïnspireerd door een bezoek aan het Musée d’Orsay in Parijs en met name door een schilderij van Monet. Overigens hebben de meeste van zijn songs op dit album als inspiratiebron de Europese tour van de band.

Een pakkende ballad is ook niet mis zoals hij laat horen met ‘Just Before The Storm’, let daarbij eens op zijn gitaarspel dat hier met de ‘scherpe’ licks wel treffend toegepast wordt.
Ben je een liefhebber van koperblazers dan kom je op “Bitter Midnight” wel aan je trekken. Met een uitgebreide blazerssectie bestaande uit: Graig Dreyer, tenorsax; Jay Collins bariton-sax; Steven Bernstein, trompet aangevuld met: zanger Ellis Hooks; bassisten Andy Hess en Richard Hammond; drummers Aaron Comess en Tony Mason. Mensen die ervaringen hebben bij bands als: Gov’t Mule; Steve Cropper en Darlene Love. Niet de minsten op het muzikale vlak uiteraard.

Ellis Hooks, de soulzanger, laat zich pas horen op ‘Knuckles & Bones’ dat hij samen met Chris heeft geschreven. Uiteraard voert in dit nummer de soulinvloeden de boventoon. Ellis komt op de titeltrack ook nog eens in beeld als zanger en als componist. Dit nummer pakt mij nog meer bij de strot omdat de zang van zowel Chris als Ellis hier erg mooi zijn uitgewerkt en er wordt top gezongen. Daarnaast nog het puntige gitaarspel en het orgel maken het een fraaie combinatie van soul en blues.
Slidegitaar is voor Chris ook geen enkel probleem als je afgaat op het nummer: ‘Explode Or Contain’. Een titel die overigens wel heel goed past bij het nummer, dat heeft vooral te maken met het stevige slidewerk van Chris.
Dat Chris de tijd heeft genomen om weer eens een studio-album uit te brengen komt tot uiting in de kwaliteit van zowel de muziek als in de teksten. De keuze van muzikanten is ook een pluspunt op het album.

Het is geen verrassend album maar het bevat wel enkele bijzondere pareltjes die het album op een hoger level tillen. Het klinkt fris en toch ook weer rauw een mooie mix.