|
Move to blues met
Charlie Musselwhite
Donderdag 8 april 2010
|
 Steeds
meer mensen blijken hun muziekgrenzen te verleggen en bezoeken
steeds vaker bluesconcerten. Zo is het donderdagavond 8 april al
vroeg dringen in het Hasseltse Muziekodroom om een goede stek aan
het podium te vinden. Dat veel mensen juist vandaag hier zo massaal
naar toe zijn gekomen verwonderd mij overigens niet. Want de
organisatie is het gelukt om de harpvirtuoos Charlie Musselwhite te
strikken voor een optreden. En na zijn goede optredens op het
bluesfestival in Ridderkerk en in De Gouden Leeuw te Dongen is het
dus de beurt aan het Belgische Hasselt nabij de Nederlandse grens.
Het
tijdschema is strak want als ik om 21.00 uur een goed plekje heb
gevonden vliegen de eerste tonen van deze harpvirtuoos door de zaal.
Samen met Matt Stubbs op gitaar, June Core op drums en Mike Phillips
op de bas wordt een optreden van twee sets gespeeld. Een degelijke
band die Charlie Musselwhite al enige tijd begeleiden op zijn toren.
Het publiek geniet zo van de muziek dat het vrijwel stil is om
zoveel mogelijk mee te krijgen van al dit moois. Op het repertoire
staat werk eigen uit een collectie van wel dertig cd’s gecombineerd
met coverwerk van andere blueslegendes.
In de eerste set die rond
drie kwartier duurt, horen we bijvoorbeeld het slowblues nummer
‘Bad Boy’, geschreven door Eddie Taylor, dat ze op een waardige
wijze vertolken. Dat geldt ook voor het nummer ‘No’ geschreven door
Burton Gaar. Echter het eigen werk van Charlie Musselwhite mag er
ook zijn, getuige zijn compositie ‘Stranger Land’. Het gitaarwerk
van Matt Stubbs klinkt lekker fris en eerlijk, zonder overdreven
technische hoogstandjes, maar doodgewoon strak spel. De eerste set
wordt afgesloten met een klasse uitvoering van ‘Roll Your
Moneymaker’ van Jimmy Harris.
In de break van rond een
half uur verkopen Charlie Musselwhite alsook zijn gitarist Matt
Stubbs ieder hun eigen cd’s. En deze worden ook in groten getale
afgenomen door het publiek.
De tweede set start met het nummer ‘Just Your Fool’ en ‘Coming Home’
en gaat eigenlijk door daar waar ze in de eerste set zijn
opgehouden. Goede blues van vier prima muzikanten al hoewel de zang
van Charlie hier en daar wel een steek laat vallen. Maar dat mag ook
wel als je op deze leeftijd nog op zo een hoog niveau de blues
speelt.
Ook hier worden we verblijdt met eigen werk in de vorm van ‘The
Blues Overtooked Me’ en ‘Highway 61’. Twee mooie nummers waarbij
vooral op het eerste nummer Mike Stubbs zich weer eens laat gelden
op zijn Gibson. Hierna volgt nog een opvallende uitvoering van ‘Long
Legged Woman’, hiermee wordt ook na exact drie kwartier de set
afgesloten.
Een toegift zit er natuurlijk wel in het vat en dat doet Charlie
Musselwhite met zijn band door het nummer ‘Christo Redemptor’ te
spelen, een lekkere slowblues. En ook nu krijgt het publiek
gelegenheid om cd’s te kopen en deze te laten signeren wat hij dan
ook doet.
De bezoekers, die uit alle windstreken naar Hasselt zijn gekomen, ik
heb Walen, Vlamingen, Nederlanders en Duitsers gezien, kunnen
terugkijken op een uitstekend optreden van een legendarische
harpvirtuoos.
|
|
