“Six String Svengali” is het tweede soloalbum van de Texaan Buddy Whittington die zijn sporen al ruimschoots verdiend heeft als zeer gewaardeerd gitarist in de band van John Mayall.
Deze noemde hem “possibly the greatest Bluesbreaker of them all”, of hij daar gelijk in heeft kun je vraagtekens bij zetten. Want zijn voorgangers: Peter Green, Eric Clapton en Walter Trout zijn niet de allerminsten. Ik heb Buddy Whittington bij een van zijn laatste optredens in de band van Mayall gehoord en gezien. John Mayall heeft zich gelukkig mogen prijzen met deze grootse gitarist. Een gitarist waar een band op kan bouwen zoals in Eindhoven destijds is gebleken.
Buddy Whittington is een gitarist die weet hoe hij gitaar moet spelen, hij haalt de juiste Texaanse gitaarstructuur naar boven en soms klinkt zijn spel wel heel melodieus.

Met zijn elf songs vol gepende album heeft hij naar mijn idee gekeken om zoveel mogelijk variatie in te brengen. En dat is in mijn ogen net een brug te ver, het is inderdaad vrij gevarieerd maar hier was het beter geweest om toch meer een vaste stijl te hanteren.
Nu hoor ik nummers die soms wel richting de popmuziek op lijken te gaan. En als ik het openingsnummer ‘Back When The Beano Was Bros’ draai denk ik onverhoopt aan een mix van BTO en The Little River Band.

Dat geldt niet voor alles want er zijn enkele nummers die er toch wel uitspringen zoals ‘Ain’t Got The Scratch’ met daarop Buddy’s gitaarspel voorbeeldig uitgewerkt en goed traceerbaar. Je kunt er dan ook niet omheen dat Buddy een prima gitarist is.
Zijn zang is niet slecht, het kan er mee door. Misschien dat zijn stem zich meer leent voor stevige rock en zijdelings enigszins naar bluesrock.
 

Een luchtige song is: ‘Six String Romance’ dat begint met een gitaarintro die misschien wel simpel overkomt maar toch meer in zijn mars heeft. Het klinkt strak en afgewerkt en vooral de tweede stem zorgt voor die luchtigheid of misschien wel de vrolijkheid van het nummer.

Texas blues komt dan weer terug bij ‘Texas Trios’ waarbij in de tekst diverse beroemde artiestennamen de revue passeren. Natuurlijk horen we daar ook SRV bij en zelfs Buddy Holy. En een funky inslag kun je enigszins waarnemen op ‘The Put On Song’
 

‘While We’re Here’ is een balladachtige  country blues song met fantastische samenzang, in de verre verte lijkend op dat van The Eagles, maar zeer zeker ook prima gitaarspel. Geen ruig of rauw gitaarspel maar heel rustig en gedoseerd wat het nummer toch een extra dimensie meegeeft. 
 

“Seven String Svengali” is geen verrassend album, het bevat enkele mooie songs maar moet het eigenlijk hebben van Buddy Whittington ‘s gitaarspel. En dat gitaarspel komt in de nummers goed naar voren. Hij mag zich met recht een goed gitarist noemen en kwaliteiten als songwriter zijn ook niet de minste. Maar dat is geen garantie voor een goed of zelfs verrassend album.

Wil je Buddy Whittington aan het werk zien dan kun je op 2 december naar Iduna in Drachten of 3 december naar de Tamboer in Hoogeveen. 

www.buddywhittington.com