Een leven lang is hij een fan van de blues en dat mondde uit in een producerschap binnen zijn eigen label. Hij heeft ervaring opgedaan in de band van Louisiana Red en speelde op de harp mee op albums van onder meer RL Burnside, Willie Dixon en Otis Rush.
In deze lange periode heeft hij veel vrienden gemaakt die hem regelmatig met raad en daad hebben bijgestaan en nog bijstaan.
Resultaat van deze vriendschappen is het album “Harmonica Blues” waarop hij samen met zijn vrienden vijftien songs heeft verzameld. Onder die vrienden noem ik o.a.: Louisiana Red, Koko Taylor, Nappy Brown, Honeyboy Edwards, Kid Ramos, Bob Margolin en nog veel meer interessante namen. Dit houdt natuurlijk ook in dat we hier te maken hebben met een verzameling van voornamelijk oudere opnames want een deel van genoemde artiesten speelt momenteel vanuit een wolkje de blues. De selectie van opnames dateren van 2000 tot en met 2009.

Bob Corritore die vooral op harp furore maakte bewijst hier nog maar eens dat hij zeker tot de top gerekend mag worden. Gezien de selectie van de nummers op dit album heeft hij ook een uitstekende neus voor goede songs en producties.
We horen hierop enkele fantastische uitvoeringen van bekend werk zoals de uit 2005 daterende opname samen met Koko Taylor ‘What Kind of Man Is This?’ met daarop heel intens harpspel van Bob, prachtige uitvoering. Dat geldt ook voor ‘Sundown San Diego’ een nummer van en samen met Tomcat Courtney opgenomen in september 2008.
Een voor mij bijzondere song is: ‘That’s My Baby’ waarop Eddy Clearwater zowel zingt als ook een gedeelte van de gitaarpartijen voor zijn rekening neemt. Extra pit krijgt dit nummer door de snelheid maar ook door het harmonicaspel van Bob Corritore.
Zo staan er veel van deze uitstekende uitvoeringen op dit album waarbij Bob, enigszins op de achtergrond, zich van zijn allerbeste kant laat horen als mondharmonicaspeler maar ook zijn kwaliteiten als producer onderstreept.
“Harmonica Blues” is een bijzonder muzikaal document dat niet alleen is toegespitst op Bob Corritore maar zeer zeker ook op zijn muzikale bluesvrienden. Misschien is het niet zo bijzonder dat veel hoogwaardigheidsbekleders in de blues op één album staan. Maar dat ze dan ook nog allemaal ‘A’-nummers spelen van uitzonderlijk niveau is dat zeer zeker wel.

Bob Corritore heeft er goed aan gedaan om dit project uit te brengen zonder dat alle credits naar hem toe gaan. Daarvoor alleen al een vette pluim.

Meer informatie op www.bobcorritore.com of www.deltagroovemusic.com