Na Heerlen, Tiel en Zwolle is dit het vierde theater bluesfestival dat in één week wordt afgewerkt. Voor de organisatoren is er dan de mogelijkheid om zo genaamde package deals af te sluiten en we diverse bands ook hier tegenkomen.
Voor mij als recensent is dit natuurlijk bijzonder de moeite waard omdat, als ik drie kwart van de festivals bezoek, toch iedere band ruimschoots kan zien en beoordelen.
Echter ik betrap me erop dat het toch niet allemaal zo loopt. Want ook nu trek ik weer naar de toppers toe die tijdens de vorige festivals er ook al uitsprongen. Dus is het natuurlijk weer genieten bij: Mississippi Heat met een schitterende Carl Weathersby op gitaar en de fameuze zangeres Inetta Visor, waarbij ik steeds kippenvel krijg van haar stemgeluid; Eddy ‘The Chief’ Clearwater and The Juke Joints; Sultans Of Swing; Nathan James and Franco Limido en Marquise Knox. Deze laatste is een waar bluestalent die zich steeds vrijer gaat voelen en zijn spel in Cuijk absoluut top genoemd kan worden. En zijn cover ‘Quit You Baby’ van Howlin Wolf is er eentje om in te lijsten.

De 76-jarige Eddy Clearwater heeft schijnbaar zijn tweede jeugd gevonden. Hij straalt op het podium als een jonge god. Maar alvorens hij het podium op komt zorgt The Juke Joints voor vuurwerk. Zij openen met het nummer ‘This Is It’ om daarna Eddy met alle egards het podium op te roepen. De bekendere nummers die ik al enkele keren heb gehoord stomen ook nu door het ‘Schouwburgkaffee’. Waarbij ik bijzonder geniet van het nummer ‘Going To Chicago’ en uiteraard ‘Messin With The Kid’. Door omstandigheden zijn gitarist Michel Staat en toetsenist Roland Bakker verhinderd en worden hun plaatsen ingenomen door gitarist Jasper Verstraaten en Bennie Veldman (The Veldman Brothers). Beiden doen het voortreffelijk en hebben er ook veel zin in zo te zien. Een prima optreden weer.
Dat geldt ook voor de Sultans Of Slide, zij doen het hier toch beter dan in Heerlen en evenaren zelfs het sterke optreden in Tiel. Voor mij daarom een reden om iets langer bij het podium te blijven genieten van het slidewerk dat Henri Cooper, Frank Goldwasser en Monty Amundson etaleren.

Opvallende opener op het podium in de foyer is ongetwijfeld weggelegd voor Big Dave and SammyCuba. Het is wel even wennen om soms psychedelische invloeden te horen maar het zit wel uitstekend in elkaar. Enige blues horen we zo gauw Big Dave de harp tegen zijn lippen legt. Gevolg hiervan is dat we een uitmuntende versie van ‘Good Morning Little Schoolgirl’ te horen krijgen.

De band die hierna komt is ook niet voor de poes. Drie mooie jonge en vooral getalenteerde dames die dit jaar als Blues Caravan 2011 door Europa toeren. Dani Wilde, gitaar; Cassie Taylor, bas; Samantha Fish, gitaar en zang ondersteund door Denis Palatin op drums leveren een goed stukje werk af. Speciaal voor deze Blues Caravan editie heef RUF een album uitgebracht. De nummers van dit album staan uiteraard op de setlist van deze avond. En hoe kan het ook anders dan dat ze hier ook openen met het nummer ‘Bitch’. Is dit toeval? Of is dit strategie? Who knows, who cares…. Het is goed, de dames staan hun mannetje.
Als ik naar het theatercafé loop ruik ik de frites en snacks, ik moet me inhouden om me daar niet aan te vergrijpen. Liever een alcohol vrij biertje voor de dorst dan verzadigde vetten van de frites.

In het kleine Theatercafé is vanavond plaats ingeruimd voor onder meer: Nathan James and Franco Limido en David ‘Boxcar’ Gates die beiden twee sets kunnen afwerken. Twee prima acts die de traditionele blues als basis hebben maar toch een ieder er iets extra’s aan geven. We horen bij het duo Nathan James en Franco Limido een diversiteit aan bluesstijlen voorbijkomen. Het is goed ontspannende muziek na een bak stevige blues in de andere zalen.