Acht nationale en internationale bluesbands/muzikanten, drie podia, drie presentatoren, diverse stands met eten, drinken en cd’s en ruim duizend bezoekers, dat is Blues Alive 2010 in Cuijk. Een waar teken dat de blues zeker nog leeft en zowel bij het publiek alsook bij de muzikanten in hoog aanzien staat. De muziekstijlen die zijn vertegenwoordigd reiken van traditionele blues tot rockblues en van gospel tot en met Chicagoblues en diverse variëteiten daartussen. Het is ook daarom dat het aantal bezoekers zich goed verdeelt over de drie zalen. Hoewel toppers als John Primer, Sharrie Williams en Enrico Crivellaro toch iets meer publiek naar zich toe trekken dan de andere artiesten.

De huidige editie van Blues Alive start in de foyer waar Bert Lek de Britse gitaarvirtuoos Aynsley Lister aankondigt. Deze jonge gitarist heeft al op verscheidene grote festivals gestaan. En al direct met het openingsnummer legt hij de zweep erover. Zuiver stemgeluid, uitstekend gitaarwerk en een goede begeleidingsband kenmerken de optredens van Aynsley Lister. Met de volumeknop vol open kluistert hij met zijn ‘rockinblues’ veel publiek aan zich. Echter als op het podium in het Schouwkaffee de Nederlands/Belgische formatie The Blues Angels haar optreden afwerkt trekt een groot gedeelte weg bij Aynsley om naar de ‘Nederbluesband’ te luisteren. Voor mij is dit optreden een openbaring. Drie zangeressen met drie verschillende maar hele zuivere stemmen domineren dit optreden. Begeleidt door fantastisch gitaarwerk en Hammondgeluid zorgt de band voor een voortreffelijk optreden. Hun uitvoering van het welbekende ‘Crossroads’ is fenomenaal, het begint nogal bluesy maar zodra de zangeressen: An de Bruijn, Pascale Michiels en Kathleen Vandenhoudt invallen gaat het meer naar de gospel kant toe.
Voor degene die meer houden van traditionele blues of liever een onemanband zien kunnen hun hart ophalen in het Theatercafé. Hier spelen om beurten, de Amerikaan Ben Prestage en het uit Finland afkomstige duo Jo’ Buddy and Down Home King III, ieder twee sets. De eerste doet dat in zijn eentje als ‘onemanband’ en bespeelt daarbij gitaar, banjo, harp, drums en de zeer opvallende eigengemaakte cigarboxgitaar. Het is niet alleen vermakelijk om te zien maar het klinkt ook goed. Iets anders is het optreden van het Finse duo. Zij combineren traditionele blues met rock and rol en zelfs zydeco. Hierbij krijgt uiteraard zijn nieuwe album de meeste aandacht op de setlist.

In de foyer wordt Aynsley Lister afgelost door zijn landgenote Connie Lush die samen met haar band Blues Shouter het stokje overneemt. Met veel bravoure, show en een heerlijke rauwe bluesstem vergezeld van sterke gitaarpartijen van Peter Wade zorgt de band ervoor dat het weer dringen geblazen is aan het podium. Met songs zoals: ’24 hours Blues’ en Bonnie Rait’s ‘Love Me Like A Man’ laat ze horen dat ze niet voor niets vijf keer is uitgeroepen tot beste blueszangers van Groot Brittannië.
Ondertussen kunnen de liefhebbers van gedegen Chicago blues terecht in het Schouwkaffee. Hier speelt een van de beste Chicagoblues gitaristen van dit moment, John Prima and The Real Deal Bluesband. Een absolute topper die een hele brok aan ervaring met zich meedraagt en dit ook terdege tentoonspreidt. Het optreden van deze gigant staat voornamelijk in het teken van zijn nieuwe album “All Original”. Het album dat ook is genomineerd voor de Blues Award 2010. Zijn rustige, strakke en vooral afgewerkte gitaarspel zijn kenmerkend voor John Primer. Voeg je daarbij zijn ijzersterke begeleidingsband en je kunt beamen dat hier kwaliteit op het podium staat. Overigens is zijn slidewerk ook puik om te horen getuige het nummer ‘I Called My Baby’.